ستاره شانس

www.khatooni.com

2012-01-23T13:17:00.000-08:00

www.khatooni.com

بالاخره سایت کوچولوی ما هم بزرگ شد

و ما هم سایت دار شدیم

خوشحال میشم سر بزنید

تونل سبز رویا

2011-12-17T15:13:00.000-08:00

تونل قطار رویایی معروف به مسیر سبزاکراین

گران‌ترین و پربیننده‌ترین تصویر جهان را چه کسی عکاسی کرده است؟

2011-11-26T05:01:00.000-08:00

همواره از سال‌ها پیش یعنی درست زمانی که ویندوز ایکس‌پی محبوب، در اکتبر سال ۲۰۰۱ برای اولین بار قلب رایانه‌های ما را تسخیر کرد، تصویر پشت صحنه یا همان والپیپر پیش‌فرض ویندوز که چمنزاری سبز با آسمانی آبی و چند تکه ابر را نشان می‌داد توجه ما را به خود جلب کرده است...
احتمالا پیش از این چندین گزارش از اینکه این چمنزار در کجا قرار دارد خوانده‌اید و ما نمی‌خواهیم روایتی تکراری را برای شما بازگو کنیم و در این مطلب قصد داریم چگونگی خلق این تصویر و عکاس ان را به شما معرفی کنیم.
چاک اوریر نام عکاس این تصویر است که پس از مدتی و هنگامی‌که از سوی مایکروسافت به عنوان تصویر زمینه ویندوز ایکس‌پی مورد استفاده قرار گرفت، عنوان پربیننده‌ترین تصویر جهان را به خود اختصاص داد. اما داستان این عکس روایتی جالب‌تر است
اوریر در این خصوص می‌گوید که وی در سالی که این تصویر را عکسبرداری کرده هفته‌ای چند بار از این مسیر عبور می‌کرده است اما هنگامی‌که در ماه ژانویه و برای دیدن دوست‌دختر خود از این مسیر در حال عبور بوده با این منظره در منطقه سونوما در ناپا در ایالت کالیفرنیای شمالی روبرو شده است
سیاری از مردم وقتی منظره‌ای زیبا را می‌بینند تنها به تحسین آن می‌پردازند و عده‌ کمی‌وجود دارند که ایستاده و از این گونه مناظر عکسبرداری کنند اما عکاس سابق مجله نشنال جئوگرافیک با دیدن چمن‌های سبز و آسمان آبی و نور خورشید شفاف و تکه ابرهای موجود در آسمان آنقدر مدهوش شده بود که بلافاصله دوربین خود را به کار بیندازد.
مطمئنا او حتی لحظه‌ای هم به این نمی‌اندیشیده که تصویری که در حال ثبت کردن آن است پربیننده‌ترین تصویر جهان خواهد شد..چند سال بعد وقتی او عکاس مشهوری شد، کمتر کسی به فکر استفاده از تصاویر در زمینه دسکتاپ بود اما اکنون بیش از یک میلیارد نفر این تصویر را دیده‌اند اگر چه برخی از این تعداد به این تصویر بخوبی دقت نکرده‌اند.
وی پس از آن بسیار عادی با این عکس برخورد کرده و حتی ان را فراموش کرده بود تا آنکه مسئولان وب‌سایت کوربیس در تماس با او اعلام کرده‌اند که مایکروسافت خواهان تصویر ارجینال این عکس شده است.با اینکه چندین سال از انتخاب این تصویر از سوی مهندسان مایکروسافت به عنوان تصویر زمینه پیش‌فرض ویندوز ایکس‌پی می‌گذرد اما هنوز این عکاس ۶۹ ساله بر محرمانه بودن مبلغ قرارداد منعقد شده میان او و مایکروسافت پایبند است و البته قیمت آن چندان هم مهم نیست چرا که هنوز گزارش‌ها این تصویر را گران‌قیمت‌ترین تصویر عکاسی شده در جهان می‌دانند

یادگاری

2011-11-26T04:24:00.000-08:00

آلبوم موسیقی آرامش بخش و بی کلام نغمه های سکوت

2011-11-21T07:48:00.000-08:00

آلبوم موسیقی بی کلام و آرامش بخش نغمه های سکوت اثری از آندرا باور

آلبوم نغمه های سکوت، به انگلیسی «Cello Songs for Silence»، نام آلبوم بی کلامی است از نوازنده آلمانی ویلونسل «Andrea Bauer» که در سال ۲۰۰۲ و به مدت زمان ۵۴ دقیقه و ۲۹ ثانیه منتشر شده است.
از موسیقی این آلبوم در فیلم سینمایی درباره الی استفاده شده است. آندرا باور پس از همکاری با ارکسترهای سمفونیک معتبر آلمان و دیگر کشورهای اروپایی، گرایش خود را در موسیقی جاز و مشرق زمین یافت و طی این سالها در کنار فعالیت حرفه ای در زمینه موسیقی کلاسیک، با گروه های معتبری همچون «تریوی ری براون» (Ray Brown Trio)، «جیمزموریسون» (James Morrison)، و «ناتالی کول» (Natalie Cole) در نقش تکنواز ویولن ظاهر شد و آلبوم نغمه های سکوت که فضایی به شدت شرقی دارد نخستین اثر مستقل اوست. علاقه آندرا باور به موسیقی منطقه و مولانا علیرغم این که تا زمان تحریر این مطلب از نزدیک با او روبرو نشده بودیم رابطه عمیقی بین ما ایجاد کرد و پایه های تولید این اثر در ایران و آلمان چیده شد.

حجم :48 مگا بایت| دانلود
پسورد فایل فشرده : www.vatandownload.com

خیلی آهنگه لذت بخشیه
پیشنهاد می کنم دانلود کنید

ملاقات بلند قد ترین مرد جهان با کوتاه ترین مرد جهان

2011-10-14T13:17:00.000-07:00

می دونم عکساقدیمیه
ولی اینا رودوسشون دارم

Apple- Steve Jobs

2011-10-07T14:20:00.000-07:00

بر روی عکس کلیک کنید تا در اندازه واقعی تصویر رو ببینید

برای steven jobs

که دنیاش، دنیام رو عوض کرد

دلم تنگ شده بود ستاره شانس

2011-07-09T13:58:00.000-07:00

پیدا کردن راز
سخت ترین راه نرسیده تو زندگیه
پیاده شدن
تو مسیری بلند ولی کوچک
به وسعت تنها دو قدم برای راه رفتن
آیا شاد بودن ستاره
هاله ای است برای روشن شدن خورشید
آیا شفق های ساده خورشید دوباره
جان می دهند به مسیرهای سیاه و سفید
یادش بخیر

دوست دارم اولین شب های مهتاب که رنگ زرد خورشید رو
سفید ، سفید و روشن
تو دل این سایه سیاهی آسمون

روز خوشبختی

2011-01-14T13:32:00.000-08:00

وقتی بلد نیستی یه کاری رو شروع کنی
یه کوله بار پر از چیزای جور واجور با مشورتای مختلف جمع می کنی و میشی
ستاره بون ساحل دریای مهتاب
یه تور دستت می گیری
و چرخ ی زنی در این دریای هستی
بعضی چیزا تو طبعیت انقدر سخت به دست میاند
و بعضی چیزا انقدر آسون.
بعضی چیزا مال تو نیستند
و بعضی چیزایی گه فکر می کنی عمراً نه به دست میاد
به خدا بلد بودن و شکرگزاری کردن
بری ما آدمایی که جنسمون شبیه آدما نیست سخته
وقتی می بینیم که خدا جیزایی رو به ما داده
که از سر زیاد و کم شدن و دست و پاز دن تو نیازهامون بهش دست پیدا نکردیم
و چه چیزایی رو ازمون گرفته که شاید کشیده می شدیم تو دریای ندونم و چه کردم
وقتی بنده می شی یرای خدای آسمون
و ریز می شی و به قولی کامپیوتری ها همه چیز رو صفر و یک می کنی
و حسابی جمع و تفریق می کنی
می بینی که خدا دوست داشته بیشتر از اون چیزی که حدت بوده
می خوای ببنی چطوری:
بشین یه خط از همه ناراحتی هات تا الان بنویس
و جمع و تفریق خوشی هات رو تقسیم کن به روزهای زندگیت
خدایا مرسی که به بندهات سر می زنی
و نمی زاری هیچ دلی با یادت تنها بمونه

2010-10-28T14:56:00.000-07:00

خواهم از زلف بتان نافه گشايی / فکر دور است همانا که خطا می‌بينم
سوز دل اشک روان آه سحر ناله شب / اين همه از نظر لطف شما می‌بينم
هر دم از روی تو نقشی زندم راه خيال/ با که گويم که در اين پرده چه‌ها می‌بينم
کس نديده‌ست ز مشک ختن و نافه چين / آن چه من هر سحر از باد صبا می‌بينم
دوستان عيب نظربازی حافظ مکنيد / که من او را ز محبان شما می‌بينم

دلم برای این مجسمه خیلی تنگ میشه
همیشه نگاه کردن به این مجسمه خاطره قشنگی رو برام زنده می کرد

نگاه سکوت

2010-09-27T00:18:00.001-07:00

مثل یه سکوت قدم گذاشتی تو نگاه
مثل یه نگاه شد یه تکیه گاه
مثلاً گاه به گاه شد روح یه دنیا
و یه دنیا شد بازی آدما
بازی که چراغش رو رنگ کرد
و بازی داد
به بازی نمای دنیا
صدای سکوت چلچله ها نشست
رو پرده تاریخ
و صدای شکوفه های سرخ نشست
روی پرده های انتظار و انتظار
تو شبای انتظار
چقدر خوبه که میشه یه آسمون رو خط خطی کرد
و چقدر خوبه که فرصت همین کار بهت داده شده........
شنیدم صبح یه روز بارونی که آفتاب می زد
یه چکاوکی صدایی رو رسوند و
تو غروب یه ترافیک سنگین
سنگینی یه نگاه رو نشوند تو خاطره ها.
کنار جاده ابری و برفی
با صدای هر خشت و گلی
شنیدنی ها؛ ددیده شد
و دیدنی ها؛ شنیده
و با پارادوکس همه این چیزا
صدای درخت سیب به گوش رسید
که خودش رو آماده کرده بود برای یه فصل تازه
با هزار تا شکوفه ریخته
و آماده برای تلألو خورشید
و چه زود هرس کن باغ
یادش رفت که به گلای باغ سیب
باید سر بزنه
و آب آسمون چه دیر سرازیر شد
از این پهنای هستی
راست گفت
دوست تاریخ مصرف ندار گذشته
که « چشم ها را باید شست؛ طور دیگر باید دید»
--------------
این آهنگ وقتی تو ماشین یه راننده ناکسی
نشسته بودم چقدر بهم چسبید
سکوت محسن یگانه

سیاهچاله های درون....

2010-08-30T02:43:00.000-07:00

دلم برای نوشتن تنگ شده
برای حسی که گمش کردم
و سپردمش به خدا
و شاید دیگه نتونستم
مثل قبل
ساده ساده کلمات رو بچینم
دلیلش رو هم می زارم
مخلوط شدن با 2رنگی ها و هزار رنگی های زندگی.
وقتی رنگی رنگی شده باشی
دیگه برگشت به دنیای
یه رنگ خالص سخته...
ولی با این حساب
دستم و از زمین خاکی بردم بالا
و این کلمات رو چیدم و گفتم حیفه که اینا رو
نچینم تو این دنیا....
-------
وقتی می توانی قدم بگذاری بر خورشید
و خورشید می شود نور حرکتت
نوری که ساکن است بر گامهایت
و با هر حرکت تو
تلألویی از روشنایی ترین روشنا
برکل عالم می تابد:
چرا افق های زندگی را به
سیاهی های شب می فروشیم؛
چرا بازتاب نور الهی را به صدای دریا نمی دهیم
و اقیانوس شادی ها را به دریاچه غم می فروشیم.
چرا هوای زندگی مان
پر شده از خستگی هایی که انسان آفریده
و ترانه هایی که امواجش
سیاهچاله های شکستن را سروده.
چرا انسان ها
نمی توانند
کوچه باغ دلتنگی دیگران را
حس کنند.
چرا
مسیر خوشبختی ما
اسیر می شود
در این دنیا.
و چرا رو راستی ها
در دنیای کنون
انسان را
به درون چاه کشف حقیقت دیگران
می اندازد.
و چرا قاب عکس نگاهمان
مانند باران بر روی گونه لحظات باید چینش بخورد.
و چرا یاد گرفتیم
دلتنگی و دل شکستگی هایمان را
اسیر مسیر فریاد باد بدهیم
و فردایمان را کوک کنیم
با لحظه های افسوس گذشته.

سلام....

2010-08-28T12:10:00.000-07:00

امروز بعد از اتفاقای خوبی که برام افتاد
یه چیزی این موقع شب که فکر کنم 12 شبه
خیلی برام
جالب بود
چیزی که شاید
حضورش رو
تو آهنگ چهارم "صبور"
سنتور
علی سنتوری می تونم حسش کنم
حسی که ثانیه هاش
برگردوندم
و چرخوندم تو دنیایی
که سعی کرده بودم به نوعی فراموشش کنم
و خیالش رو بدم به روزای دنیا
و روزای گذرون
-------------
نمی دونم چه حسیه
که وقتی میری و میشی مسافر
و کوله بار مسافریت رو پهن کردی
رو ثانیه های زمان.
و هی کنجکاو
تو مسیری پا می زاری که
به قول خودت
تغییره و تدبیره توئه که توش هدف شده
و پا گذاشته تو ثانیه های عمرت
و می گه برو
و برنگرد
----------
خیلی وقت بود دنیای سنتور رو گذاشته بودم کنار
و حالا که برگشتم
یه حس خوشایندی رنگ داده به لحظه هام
سلام می کنم به این حس
و خوش اومد میگم.
----------
بعضی وقتا باید
مضراب سنتور رو با کلیدای پیانو قاطی کنه
که تازه بفهمه
چند تا رنگ
قشنگ تر
تو پرده های سیاه و سفید و خاکستری
یه دل
عبور می کنه.

2010-08-23T13:10:00.000-07:00

دیدی
وقتی پارتی داری و به نوعی پارتی کلفتی
هر کاری می خوای انجام می دی
همه می گند به این بنده خدا گیر نده
پارتییییش کلفته.....

این جوریش رو چی:!؟

تا حالا چند تا بنده خدا رو دیدید
که خدا بهشون یه جوری دیگه نگاه کرده
یه جور خاص
یه جوری که انگار....

فقط نگاه شما ای بهترین

2010-08-16T04:47:00.000-07:00

آن دم که با تو باشم

يک سال هست روزی

وان دم که بی تو باشم

يک لحظه هست سالی

یه طرح

2010-08-10T12:39:00.000-07:00

شاید تو این یکی دو ماهه

هیچ چیزی نتونسته بود برق چشمم رو بگیره

مثل این طرح؛

خیلی خوشم اومد

انقدر جالب بود که

از وسط فنس و خط خطی های میله ای فنس کنار مسجد بلال صدا و سیما

مجذوب طرح شدم

و سعی کردم از لابه لای

میله های 5 سانتی؛

یه چشمم رو ببندم و نگاه کنم

و نگاهم رو دوختم به طرح

انقدر نگاهم نشست و نگاه کردم

که یه لحظه تو تصورم این طرح آشنا اومد

یه ذره که نگاه کردم

دیدم این طرح رو 3 ماه پیش برای مسجد بلال طراحی کردم

و حالا فرصتی شده بود که

با یه نگاهی دیگه و چاپ شده ببینمش

با این که اصلاً سعی ندارم

خودم رو قانع کنم که بگم

این رو چند وقت نیست انجام دادی

چه جوری یادت رفته؛

ولی وقتی که

می بینی طرحت شده میزبان شهدای گمنام صدا و سیما و

ابری که برای سقفش طراحی کردی، شده؛

سایبون خادمینی که شربت و گلاب می دن به زائرا

شاید بین کارای دیگه من هم

قشنگیش دلم رو اینجوری ببره

عطا

2010-08-06T11:27:00.000-07:00

تو فیلما و سریالایی که تا حالا
تو این کم وقتیا و مشغله های مختلف کاری فرصت دیدنشون رو داشتم
شاید هیچ شخصیتی مثل عطا نتونسته بود

من رو مجذوب خودش کنه

تو این دنیا که آدما

به جای دادن فرصت های برابر به هم دیگه

یاد گرفتند

از روش های مختلف با هم مقابله کنند

یا حتی حقوق خودشون رو ارجح تر نسبت به دیگران ببینند

شاید بودن شخصیت هایی مثل عطا که تو اوج نداشتن

همیشه پاشون یه جور گیره

چاقو می خورند، حقشون رو می خورند ، دائم یه جا گیرند...

ولی همون

مـــــرد سابقند

همونی که خیلی از ما جوونا یادمون رفته؛

شاید

دیدن این چیزا رو باید

یه بار مرور کنیم

--------------

خدایا مرسی

که یه آدمی مثل عطا رو

می بینی

و به اون شخصیتی که

تو چشم آدمای زمینی

از همه جا رونده و مونده شده

و هیچی نداره....

یه چیزی رو بهش دادی که

خیلی ها با داشتن های زیاد اون رو ندارند

و اون هم

نگاه قشنگته

که هست

که خاصه

خیلی خاص تر از اونی که

ما آدمای بی رنگ

بتونیم یه گوشه از رنگش رو ببینیم

و مرسی که به عطا

عطا می کنی مهربونیت رو

-----

خدایا

به حق امامزاده ای که تو کرج هست

«و آدرسش رو نمی دونم

و آدرسش رو فقط

یه بار

تو حرف یه بنده خدا «تو خیابون ولیعصر- تئاتر شهر- کنار یه صندلی سفید و قبل از صحبت های یه پیرمرد» شنیدم

و تو حرفای اون بنده خدا که می گفت وقتی میرم پیش آقا آروم می گیرم؛»

و به حق خوبایی که دوسشون داری

یه نگاه

یه لحظه

حتی یه آن

از آدمایی که اینجوری پیش خودت

یه رنگند

ازشون

نگاه قشنگتون رو

کمرنگ نکن

2010-07-19T12:29:00.000-07:00

خدایا شکرت
به خاطر همه چیزایی که به ما دادی
و به خاطر لطفایی که در حق ما آدمای کوچیک می کنی
ببخش
که همیشه
از روی نیاز
مزاحم اوقاتتون میشیم....

خیلی دور خیلی نزدیک

2010-07-14T01:20:00.000-07:00

چادر گل گلی قهوه ای

2010-07-09T22:32:00.000-07:00

چقدر تو دلم راه رفت
و این راه؛
قدم گذاشت تو ثانیه و لحظه های زندگیم.
چقدر دور بودم
از لحظه های دیدار ؛
و چقدر قشنگ بود
یادآوری و یاد گذشته های دور
امروز وقتی از پله های چرخون پل
اومدم بالا؛
تو همون چاردیواری عبور از پل
یه خانوم چادری خیلی سالخورده رو دیدم
که یه چادر قهوه ای گل دار؛
با یه ساک حصیری دستباف رنگ رنگی
داشت عبور می کرد
از روی پل.
چهره مهربونی داشت و نگاهش هنوز همون جنس گذشته ها رو داشت
همه و همه این چیزا
من رو یاد مادربزرگم انداخت
موقعی که قدیم قدیما
تو خونه کاه گلی یزد
کنار درختای انار
و درخت نخلمون
و کنار
این همه قشنگی
بهم نگاه می کرد
و با همون نگاه های بچگی دلخوش بودم و شاد
و شاد بودیم
و زود این نگاه ها رو
فراموش کردیم.
چون دنیا گلچین می کنه خوبا رو
رزق ما
از داشتن این نعمت ها و شادی های خوش
زود تموم میشه.
چقدر این نگاه قدیمی من رو برد
و ذره ذره وجودم
با نگاهش یکی شد
نگاهی که جنس سادگیش
همیشه تو دلم باقی می مونه
و تو کل زندگیم
بعد از نگاه های مادرم
دیگه ندیدم و حسش نکردم....؛؛
چقدر خوبه
تو دل آدما
و تو دل هر کسی هم؛
به یه نوعی با گلای چارقد و گل گلی تزئین شده باشه
و یا چراغونی شده باشه
که یه موقعی هم
یه برق کوچیک
این چراغا رو روشن کنه
و یاد گذشته ها رو تو دلمون روشن.
و چقدر خوبه که می تونیم تو این دنیای کامپیوتری و ماشینی
حسامون رو در اختیار جهان صفر و یک بدیم و
احساسمون رو با جاده بزرگ زندگی تقسیم.

2010-07-07T13:07:00.000-07:00

صفحه های سیاه و سفید
و نوشته و نا نوشته ها رو
می شه بدون جوهر و مرکب هم
خط خطی کرد و
شکل و شمایلی رو روش ترسیم کرد
و معجزات نقوش و خط رو با جنس دیگه ای
به روی همین کاغذ مرده هم زنده کرد.
می گید چجوری:

به نظرم
آبیش رو از آسمون بگیر
و طلاییش رو از خورشید
و با طبیعتش از سبز استفاده کن و
و قرمزش رو از قشنگیای غروب آسمون
بعضیا باور ندارند
ولی اگر باورت بشه
که خالق همه این چیزا؛
خالقی که تو این همه سیاه چاله
و تو در توی کهکشان ها
همه رو به خاطر تو آفریده
تویی که جنست از خودشه
و شکل و لباسش پر از حسی به نام »»»»»آدم«««««
اگر مرد باشی
می ایستی و ادامه می دی
حتی اگر سخت باشه
و مسیر پر از هزار و یک سختی....

زلال

2010-07-03T13:49:00.000-07:00

قلم و دست و رخش و نقش
همه و همه دست خدای آسموناست.
خدایی که مال آسمونیا نیست و
هوای زمینیا رو بیشتر از همه آفریده های دنیاهای دیگه داره.
الان داشتم
تو تاریخچه و برگ های ایام و روزهای فکرم
دونه دونه
و برگ به برگ
ورق می زدم
که یاد یه خاطره برگ نخورده، افتادم
خاطره ای که دوای همه ناراحتی های من و تبدیل اون به خوشی هام هست
خاطره ای که بغض خستگی هام رو می دزده
و شادیهام رو دو چندان می کنه
خاطره عزیزی که رنگش به تموم زندگیم رنگ داده
و وجودش تمام زندگیم رو روشن.
بعضی وقتا
آدما
باید زائر
خوابای خیالی بشن
تا داشتن همچین نعمتی براشون فراهم بشه
اجازه ورود داشته باشن به همچین درگاه هایی.
بعضی وقتا
نگاهت رو انگار می بینم
و می چینمش رو ساعتای زندگیم
و عقربه های سریع زمان رو با یه بهونه خاص
هدیه می دم به تک تک این لحظه ها.
خدایا مرسی که این همه توجه به ما می کنی
مرسی که با این همه کمی و کوچیکی
به ما لطفایی می کنی
و به ما لیاقتای دنیایی رو می دی
که شاید لایقش نباشیم
و فقط به خاطر کریم بودنت
می بخشی
و با رزق و محبتت
تو زندگی
ما زمینیا رنگ می دی و زیبا می کنی همه لحظه هامون رو.

محتاج

2010-06-26T11:54:00.000-07:00

روزای زندگی آدم پر از ستاره بارونای مختلفه

پر از شبای انتظار

و پر از روزای اعتکاف

و وقتی تقسیم می کنی شبا و روزات رو با این پیوندها

می بینی تو زندگی همیشه معترفی؛

معترف به اینکه

همیشه پیش اونی که اون بالاست

بی چیزی و داشته هات

هیچه.

و هر وقت تو تنهاییات گذر می کنی

و رهگذر لحظه های عمرت می شی

می بینی چقدر باید پیاده راه رو طی کنی

تا مجوز عبور بهت بدند تا مقرب لحظه های

دیدار بشی.

------

چند وقته سرم بالاست به آسمون

ولی نگاهم پایین

می دونم خیلی کمم و کوچیک

کوچیک تر از اونی که بتونم

با یه دل درست بالا رو نگاه کنم

شرمنده ام ازت به خاطر خیلی چیزا

شرمنده وقتایی که تلف کردم

و لحظه هایی که به یادت نبودم

شرمنده ام خیلی شرمنده.

--------

خدایا می دونم

وقتی می خوای امتحان کنی ما آدما رو

محتاجمون می کنی.

وقتی دیگه هیچ راهی نیست

بازم پیش خودت میایم

می گیم خدایا مثل همیشه رفتم و رفتیم

با کلی تکونای مختلف

کاری نبود که نکنیم

سازی نبود که نزده باشیم

راهی نبود که هموار نکرده باشیم

همشم تو راه خودت.

خدایا وقتی یه چیزی رو جلوی آدم می زاری

خیلی حکمت توش داری

خدایا ما که تو زندگی تنها چیزی که یاد گرفتیم

همین صافی کف دست بوده و

چیز دیگه ای هم بلد نیستیم

بلد نیستیم سقف زندگی رو جور دیگه ای رنگ کنیم

و شروع کنیم به رنگا با رنگ کردن آدما

خدایا ا ز همه درگاه و همه جاها دل بریدم

فقط اومدم پیش خودت

اونم با این بی چیزی دلم.

خدایا خودت می دونی

چقدر محتاجم بهت

خدایا می دونی

رنگای زندگی کجاست

و ته رنگای باقی مونده دلم کجا.

خدایا

نمی گم کوچیکم، بزرگم کن

نمی گم برام یه قصر پر از هزارتا ستاره برپاکن

نمی گم راوی داستان های هزار و یک شبم کن

نمی گم برام .....

خدایا فقط می خوام بگم

محتاجم

نگام کن

فقطم خودتی

و اگر بخوای

و سعادت نگاهت رو لحظه هام بیفته

همای دلخوشی های دلم بهم برمی گرده.

خدایا از این که

هر هفته به یه نوعی دلم رو خوش می کنی

و یه جوری به دلم رنگ می دی؛

شکرت می کنم.

و مرسی که

محتاجم کردی به دریایی که

همه چیزش رنگ خودت رو داره.

هفته +++

2010-06-25T10:01:00.000-07:00

این هفته پر از خبرای خوش بود برام
همه چیز تو قسمتایی که خدا برای آدما می چینه شاید بهونه هایی باشه
که ماها راحت نمی تونیم اون رو بفهمیم و درک کنیم
شاید باید بیشتر بزرگ شیم و شاید...
این هفته کارایی که قول داده بودم تا آخر سال انجامش بدم
برام رنگ پیدا کرد
از هفته پیش سعی کردم برنامه زندگیم رو روی سال نبندم
و سالیانه فکر نکنم تا عقب نمونم
این هفته هایی که برنامه ریزی عمرم
شده ماهیانه
خیلی جلوم انداخته.
از خریدن موتور و ماشین و امتحان گواهینامه بگیر
تا ثبت نام کلاس زبان انگلیسی و تغییر از جایگاه خبر... به ج سرد... یه جا.
امیدم بیشتر از این تکون بخورم و می دونم میشه با دعاهای قشنگ آدمایی که دوسشون دارند
و با تکونایی که خودم دخیلم توشون.
این هفته که آخرش رو با
این جمله که
اگر بخوای میشه
و رسیدن کار آدمایی که
کلید زندگیشون رو پیدا کردند
و لباس خوشبختی رو نه با نگاه
بلکه با دلشون دیدند و اگه خدای خوبی ها بخواد بهش می رسند
شاید یه جورایی تمومش می کنم.
ولی همیشه این نکته تو ذهنمه و خیلی بیشتر تو دلم:
ما آدما دنبال آدمای خوب می گردیم برای خیلی چیزا
ولی وقتی یه فرشته رو پیدا می کنیم
برای یه لحظه با اون بودن حاضریم
همه وقتامون رو بدیم
و از همه چیز بگذریم.
خدایا مرسی که
می تونیم خونه نشین خوبی هات بشیم
و می تونیم جنس خوبی ها رو درک کنیم
با اینکه بدیم
ولی بازم از روزیمون کم نمی کنی و
بیش از حدی که لیاقتمون هست به ما می بخشی.
خدایا مرسی از همه خوبی هات
و مرسی از اینکه نگاه بزرگتون به این دلای کوچیک نور می ده
و روشن می کنه سفره های زندگیمون رو.

باغ و باغچه

2010-06-22T12:38:00.000-07:00

می دونید فرق باغ و باغچه چیه؟
از نظر آدما
باغ قشنگه و بزرگ
ولی باغچه قشنگه و کوچیک

ولی به نظرم
باغچه بزرگه شایدم بزرگتر از باغ
چون گلایی که توش کاشته میشه
به قشنگی همون گلایی که تو باغ وجود داره
و بزرگه به خاطره اینکه تو همون فضای کم
قشنگی و طراوت بزرگی باغ رو برای هر بیننده ای نمایان می کنه.
چقدر خوبه؛
اگه باغ زندگیمون رو هم
باغچه می دونیم
هر روز
مثل یه باغ بزرگ
بهش نگاه کنیم
و گلای توش رو
با همون آبی؛ آب پاشی کنیم
که خالق آسمون
وقتی می خواد زمین رو آبیاری کنه
و به همون طراوت
شبنم رو برگای گلا بچینیم.

هفته +

2010-06-21T08:42:00.000-07:00

این هفته
پر از چیزای جدید بود
از ثبت نام کلاس رانندگی تا خرید ماشین...
خیلی وقت بود
دغدغه اصلی من به خاطر کم وقتیام
کلاس رانندگی بود
وارد شدن تو این دنیا برام جالب بود
جالب تر از اون
وقتی فهمیدم دور و برم رو
پر از شکلکای مثلث و مربع و دایره پر کرده
و با رنگ آبی و سبز و سفید و قرمز و قهوه ای و...
و هر کردومشون هم یه موضوع خاص.
چقدر باحال شهرمون طبقه بندی شده
و چقدر خوب
خدا
همه پیچ و ماپیچای فرعی و اصلی ذهنمون رو طراحی کرده؛
جوری که هیچ وقت تصادف نکنه.

یخ دل

2010-06-19T12:08:00.000-07:00

یخ رو دوست دارم
به خاطر اینکه یه رنگه و پر از حبابای سفید
و خوشم میاد از جنسش که حاضره عوض شه....
دو سه روز پیش
یه جایی
که وسعت و رنگش رو با تیرکمون و دو سه تا خط که تیر ازش رد شده
و یا این شکلکا تو همه جا نشونش میدند؛
انقدر یخچالی شده بود
که سردیش وجودم رو گرفت.
بی اختیار رفتم کتاب حضرت حافظ رو باز کردم
و یه چیزی به من گفت
که تکونم داد
چیزی رو بهم گفت که نتونستم جلوی
قطره های نگاه رو بگیرم
و بزارمش تو عالم مردونگی و حذقش کنم از این نگاه ایام.
مرسی حافظ
که یخ زنگیم رو آب کردی
و روح و دلم رو به دریای بزرگ خدا روشن تر.

2010-06-19T08:35:00.000-07:00

دوش رفتم به در ميکده خواب آلوده
خرقه تردامن و سجاده شراب آلوده
آمد افسوس کنان مغبچه باده فروش
گفت بيدار شو ای ره رو خواب آلوده
شست و شويی کن و آن گه به خرابات خرام
تا نگردد ز تو اين دير خراب آلوده
به هوای لب شيرين پسران چند کنی
جوهر روح به ياقوت مذاب آلوده
به طهارت گذران منزل پيری و مکن
خلعت شيب چو تشريف شباب آلوده
پاک و صافی شو و از چاه طبيعت به درآی
که صفايی ندهد آب تراب آلوده
گفتم ای جان جهان دفتر گل عيبی نيست
که شود فصل بهار از می ناب آلوده
آشنايان ره عشق در اين بحر عميق
غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده
گفت حافظ لغز و نکته به ياران مفروش
آه از اين لطف به انواع عتاب آلوده

تاریکی شب

2010-06-16T12:48:00.000-07:00

این روزا
گوشه جا نمازم
فاصله ها ایجاد شده
فاصله ای به اندازه دنیا
ولی نزدیکم به اندازه یک صدا
صدایی که شاید جنسش
از مرز شنیدن
برای ما آدمای خاکی رد شده
و حسش رو
تو شبای انتظار خلاصه می کنم.

شاید سوسوی فانوس تو شب تاریک
بهترین واژه برای رسوندن حرفم باشه.

شاید بغض دیدن ماه
برای ستاره ها
و نفسی که روشنایی می ده به آسمون ستاره ها
دور شده ؛
و تاریک ترم
از حس کردن
آیینه.
دارم سعی می کنم
با پلک زدن های کوتاه
و یا نبستن چشمام برای یه مدت طولانی
این ریاضت رو با این حسم
به حقیقت لایزال هستی نشون می دم
تا بگم و بدونی خدا
تو که بهترین شنونده ای
--------
تو یه تاریکی شب
شاید تونستم به دستی تکون بدم
شاید دیده نشده
ولی من کارم رو کردم
و حسم رو نشون دادم.

ساده ی ساده

2010-06-15T11:34:00.000-07:00

امروز
قبل از رسیدن چهارراه ظ...
یه چیزی دیدم که کلی دلم رو گرفت
یه پیرزن و یه پیرمرد
ساده ساده
آروم آروم
کنار هم راه می رفتند
و با یه نگاه معصوم به هم نگاه می کردند
و قربون صدقه هم می رفتند
که ناخداگاه قبطه خوردم به این همه سادگی و قشنگی
پیرمرده رفت تو مغازه
و یه کیک و رانی گرفت
و دوتایشون با هم نشتند کنار نرده و چقدر باحال و آروم
قشنگیای دلشون رو با هم تقسیم کردند
و نگاه تو نگاه
خندیدند و خندیدند و...

بهترین +

2010-06-15T11:25:00.003-07:00

دیروز شاید یکی از بهترین روزای عمر بود
همنشین شدن با دکتر جلالی پدر علم IT ایران
خیلی بیشتر و عزیزتر از رابطه هایی که قبلاً با آدمای مختلف و جور واجور گرفته بودم، هست
هیچ خاطره ای برام
قشنگ تر از لحظه هایی که کنار ایشون بودم
برام نبود
انقدر خوب بود که تو تنهایی خونه وبلاگیم
اولین کسی بود که همنشین شد با این دنیای من.
تو همون فرصت کم ملاقات
چیزایی رو گرفتم
که شاید
هیچ جور دیگه تو ریاضتای دنیا
نمی تونستم بگیرم
هر چی سرچ می کنم تو موضوع های مختلف
می بینم خیلی تکونم داد...

مسافر انتظار

2010-06-13T22:36:00.001-07:00

وقتی منتظر یه چیزی هستی
حالا هر چی که تو تصورات و افکار آدماست
مثلاً اوردن یه نامه توسط پست چی
که شاید اون نامه
حاوی امضایی برای رفتن به یه سفر بزرگه
چه حسی پیدا می کنی
چی کار باید بکنی تا بشه.
به خدا
می ری همش دم در
در رو باز می کنی و تا وسطای خیابون می ری تا پست چی بیاد؛
یا همش در رو نیمه باز می زاری
و بی اختیار میری تو حیاتی می شینی که برگای سبز درخت انجیر
سایبونت شده و هر تکون این برگای درخت
تو رو بی اختیار؛
منتظرتر می کنه برای اومدن نامه پست چی
امسال سال مسافرت برای خانواده ماست
چه قسمتی شد
که مادرم و خواهرام مسافر کوی عشق و حریم یار شدند
مسافر ِ جایی که قشنگ ترین عشقای دنیا جمعند
و خوش به حال آدمایی که دلاشون
از نگاهشون؛
قشنگ تر تو این دنیاها
سیر و سلوک داشته.
و خوش به حال مسافران انتظار این کوی

سهم یه باغ

2010-06-10T12:52:00.000-07:00

وقتی خاطرات مختلف می شینه رو لحظه هات
و وقتی می شینی پای گل هایی که چیدی برای یه مزرعه
و شروع می کنی به شمارش اون.
انگار هیچ تکه ای از باغ؛
سرخ تر از نمای گل سرخ نیست
دیروزای عمرم رو سپردم به باغبون
و امروزای عمرم رو می سپارم به خدای باغبون.
شاید کوک شدن با ساز زندگی
رنگ و جنس حرکت آدما رو تغییر می ده
شاید و باید برای آدماست
و آدمای خوش بخت باهاش اونس گرفتند
تا تکون بدند زندگی رو
زندگی که شاید
یادش رو به باد می دند
و باد رو به آُسمون
و آسمون رو به خدا.
چقدر خوبه که توی
حیات خلوت ذهنمون
می تونیم
گلدون بزاریم و می تونیم آبیاری کنیم مسیر سبز زندگی رو.

میگند باغ گل وقتی طراوت داره
که باغبون صبح به صبح
موقع طلایی شدن آسمون
میره به باغ سر می زنه
و دستای ظریفش رو
می کشه
زیر کاسبرگای گلا
و نازشون رو می کشه
و خدای سرنوشت رو
با یه کوله بار خوشی
برای همه جای باغش آرزو می کنه .
چه قشنگه باغ
وقتی که باغبونش از گلای باغچه
بیشتر عطر و بوی گل از خودش پخش می کنه تو فضای محیط
و پر از رنگین کمونه....
وقتی تصمیم می گیری مسافر بشی و
می دونی کسی شاد می شه از مسافر شدنت
می ری و میشی یه خاطره
با این که خیلی دوره
و باید یه خاطره بشی تو طاقچه زندگی
ولی... .
چقدر قشنگیای این شعر رو ذهنم نشسته
و چقدر خوش می گه حافظ

گر من از باغ تو يک ميوه بچينم چه شود
پيش پايی به چراغ تو ببينم چه شود

يا رب اندر کنف سايه آن سرو بلند
گر من سوخته يک دم بنشينم چه شود

آخر ای خاتم جمشيد همايون آثار
گر فتد عکس تو بر نقش نگينم چه شود

واعظ شهر چو مهر ملک و شحنه گزيد
من اگر مهر نگاری بگزينم چه شود

عقلم از خانه به دررفت و گر می اين است
ديدم از پيش که در خانه دينم چه شود

صرف شد عمر گران مايه به معشوقه و می
تا از آنم چه به پيش آيد از اينم چه شود

خواجه دانست که من عاشقم و هيچ نگفت
حافظ ار نيز بداند که چنينم چه شود

دارای واقعی

2010-06-03T12:15:00.000-07:00

نمی دونم چه حسی پیدا می کنم
وقتی با یه کسی که یه مشکلی تو وجودش هست هم صدا می شم
مثلاً مشکل بینایی داره
یا یکی از اعضاش دارای مشکل خاص.
وقتی باهاشون صحبت می کنم
انگار خورد میشم
هیچ چیزی جلوی دریای وجودشون ندارم

یه چیزایی بهت می گند
و از دنیاهایی باهات صحبت می کنند
که کل وجودت اگر پر باشه از هزار و یک چشم
و هزار و یک تلسکوب
برای دیدن
برای حس کردن ِ
یه ذره از وجودشون
هیچ چیزی نیست و نداری
چه قدر کمم و کوچیک

باغ بهشتی از جنس خاک

2010-06-02T02:20:00.000-07:00

پیشنهاد می کنم
روی عکس کلیک کنید
و در اندازه واقعی ببینید

پرستو

2010-05-31T21:45:00.000-07:00

سر کلاس درس
وقتی جنسی از فراغ و یاد یار
برام اس ام اس شد
نمی دونم تو اون تخته سیاه فیزیک
انگار این چیزا
جایگزین لحظه های کلاسم بود:

برای پرستو
کوچ بخشی از یه زندگیه
و حسی به شکل
پرواز و پرواز
و میل به پرکشیدن و گذشتن
مثل یه عابری که همیشه
رهگذر یه پارک بزرگه و
همیشه هر جا که هست
صدای خش خش کشیده شدن برگای درختا زیر پاش
شنیده می شه.
پرستو مسافر است
و شاید هیچ خانه ای مثل قبل نتواند خانه قبلی پرستو باشد
ولی پرستو، میهمانی است مسافر
و مسافری است
که می آید، می ماند و می رود.
ببخش اگر هجرت در سرزمین آیینه ها باید صورت پذیرد
تا سرزمین آیینه ها
رنگ و رخسار و براقی اش را از دست ندهد.
پرستو
تا وقتی پرستو است
که خانه آیینه است
و آیینه بزرگ است و شفاف
و اگر حس کند
لکه ای است سیاه بر روی این آیینه
خواهد رفت و کوچ را آغاز می کند.

عطر عطار

2010-05-31T21:31:00.000-07:00

باز باران بوی دلبر می دهد
بوی تو از کوی ساغر می دهد

گر گذرگاهی و حائل، بین ماست
تا سحر پندار حق، همراه ماست

فاصله؛ عشق و سفر تا کهکشان
این چنین گوید این سر نهان:

باد آمد بوی تو بر کوی جانان زد و رفت
دل به کوی تو و دریا داد و رفت
-------
میگند برای داشتن چیزی باید بگذری
حتی از خودش حتی از هزار
باید بلد باشی ریاضت بکشی

چند روزی هست که تو هر فرصتی
این شعر عطار، جایگزین لحظه هام شده
و مرتب تو ذهنم تکرار میشه
چون قشنگه گفتم بزام به اشتراک:

عرش و عالم جز طلسمي بيش نيست
اوست پس اين جمله اسمي بيش نيست

درنگر، كاين عالم و آن عـالم اوست
نيست غير از او، وگرهست ، زاوست

ذره ذره در دو گـيتي فـهـم تـوسـت
هـر چـه را گـوي خـدا، آن وهم توست

عـقل در سـوداي او حيـران بـماند
جـان ز عـجز انـگشت در دندان بماند

هين‌مكن،‌چندين قياس،‌اي‌حق‌شناس
زآنـكه نـايد كـار بيچون در قـياس

به رسم خداحافظی

2010-05-30T23:26:00.000-07:00

این روزا
شاید روزای آخر باشه
روزای ترک و روزای گذشتن
روزایی که با کلمه ای به جنس خداحافظ داره مخلوط می شه.
و داره ثانیه های زمان رو
این جور به هم پیوند می زنه.
خود کلمه خداحافظ قشنگه
ولی اصلش نه
چون داری کلمه ای رو می گی و ترک می کنی
و میگی از این جا به بعد خدا حافظت باشه
معلوم نیست دیگه باشی و ببینی و ما هم رفتنی شدیم
چون رسم رفتن برای ما هیچ وقت
جا نمی افته
این کلمه ها خیلی برامون سخته.
شاید فقط بلد شدیم
تا بگیم
و رنگ بدیم به خاطره ها
و یاد کنیم و بسپریم
به کسی که بهترین بهتریناست.
چقدر سخته و چقدر قشنگ
این روزا که بیشتر از هر چیز وقتی برای خودم ندارم
حتی برای دیدن خودم تو آیینه.
چه حس عجیبی جایگزین لحظه هام شده
و تو همه فشردگی های کاری
که صبحم رو تا شب و شبم رو تا سپیده پیوند داده
چه تلفیقی عجیبی داده به وجودم
چه دوره این کلمه و چقدر نزدیک.

بشنو

2010-05-29T07:02:00.000-07:00

زان يار دلنوازم شکريست با شکايت
گر نکته دان عشقی بشنو تو اين حکايت

بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم
يا رب مباد کس را مخدوم بی عنايت

رندان تشنه لب را آبی نمی‌دهد کس
گويی ولی شناسان رفتند از اين ولايت

در زلف چون کمندش ای دل مپيچ کان جا
سرها بريده بينی بی جرم و بی جنايت

چشمت به غمزه ما را خون خورد و می‌پسندی
جانا روا نباشد خون ريز را حمايت

در اين شب سياهم گم گشت راه مقصود
از گوشه‌ای برون آی ای کوکب هدايت

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نيفزود
زنهار از اين بيابان وين راه بی‌نهايت

ای آفتاب خوبان می‌جوشد اندرونم
يک ساعتم بگنجان در سايه عنايت

اين راه را نهايت صورت کجا توان بست
کش صد هزار منزل بيش است در بدايت

هر چند بردی آبم روی از درت نتابم
جور از حبيب خوشتر کز مدعی رعايت

عشقت رسد به فرياد ار خود به سان حافظ
قرآن ز بر بخوانی در چارده روايت

بهترين خانه جهان

2010-05-24T05:03:00.000-07:00

نصیحت لقمان به پسرش
روزی لقمان به پسرش گفت امروز به تو ۳ پند می دهم که کامروا شوی
- اول این که سعی کن در زندگی بهترین غذای جهان را بخوری!
- دوم این که در بهترین بستر و رختخواب جهان بخوابی.
- و سوم این که در بهترین کاخ‌ها و خانه های جهان زندگی کنی.
پسر لقمان گفت ای پدر ما یک خانواده بسیار فقیر هستیم چطور من می توانم این کارها را انجام دهم؟
لقمان جواب داد:
- اگر کمی دیرتر و کمتر غذا بخوری هر غذایی که می خوری طعم بهترین غذای جهان را می دهد.
- اگر بیشتر کار کنی و کمی دیرتر بخوابی در هر جا که خوابیده ای احساس می کنی بهنرین خوابگاه جهان
است.
- و اگر با مردم دوستی کنی، در قلب آنها جای می گیری و آن وقت بهترین خانه های جهان مال توست

یه کار کوچیک برای رادیو جوان

2010-05-23T12:08:00.000-07:00

سلام

با اینکه تو این وبلاگ سعی می کنم

با کلمات قشگی های دنیا رو رسم کنم و به این دنیای صفر و یک نشون بدم

که روح می تونه تو همه جا رخنه کنه و

همه جا پر باشه از قشنگی

ولی به خاطر قولی که دادم

یه طرح کوچیک

که برای رادیو جوان زدم رو می زارم اینجا

البته اساتید گرافیک به بزرگی خودشون ببخشند که

این کار

مثل کارای خوبشون نیست

---

روی عکس بزنید دراندازه واقعی

می تونید کار رو ببینید

عشق آباد - یزد

2010-05-20T23:14:00.000-07:00

این مطلب رو قبلاً در ویکی پدیا نوشتم

نمی دونم چرا پاک شد!

چون دوسش دارم اینجا میزارم به اشتراک:

-------------

در سفرها

عشق همیشه همراه هر جهانگرد یا مسافری است برای کنکاش

عشق به بودن ها و یادآوری های گذشته

عشق به سرزمینی که بوی خاک آن بر خاک ایران زمین نگارش یافته است

جایی که در سرزمین قنات و قنوت و قناعت است

شهری که به راستی در دل کویر خشک رونمایی شده و همه رنگ ها را در خود جا داده است

از یک طرف زیبایی های خانه های کاه گلی با بادگیرهای زیبا

و از طرفی دیگر زمین های سبز کشاورزی

چه زیباست زیبایی های خداوند؛

به راستی که در زمین خشک؛

زندگی را روان ساخت.

فکر حفر چاه را

در دل مردم این سرزمین روان کرد

و سبزی دل ها را با جاری کردن نهرها در

نماز اخلاص شان کاشت

چه زیباست عشق آباد

چه زیباست زیبایی های نگاه خالق در

تمام نماها و یادهای این سرزمین

stardust

2010-05-20T12:43:00.001-07:00

برای داشتن

یه کهکشان پر ستاره

قفط کافیه

تو آسمون دلتون

پر باشید از میلیون ها ستاره

تصمیم

2010-05-19T23:25:00.000-07:00

تو این دنیا
که هزار و یک شب و هزار و یک روزش
رنگ داده به سرنوشت ما؛
و وقتی تو لنگر گاه
هزا توهای مختلف تفکر
باید دنبال یه شاه کلید بگردی
شاید بهترین شاه کلیدت، همون «توکل» باشه
----------------
وقتی به خاطر یه چیزی خودت رو نگه می داری
و می شه هدفت
و می شه لحظه هات.
و تکون می دی خودت رو
و حرکت می کنی.
انقدر تو این تلاطم های مختلف
تکون می خوری
و صبرت
با موج ثانیه ها کلید می خوره؛
و وقتی می شی کوهنوردت دنیای خودت
انگار زمین و آسمون هم
نمی تونند
سکان کشتی رو ازت بگیرند
و ناخداآگاه وارد می شی؛
تو دنیایی که رابینسونش خودتی و
شروع کردی
به ساختن شهری که
همه چی توش داره
و همه چی هست
شاید میشه گفت تو این شهر
همه چیز رو تو ساختی
فقط مونده.....
---------
آره قصه های هزار و یک شب
و داستان علی بابا و دزدان بغداد
یا غول چراغ
یا قالیچه سلیمان
شاید یه جور افسانه باشه
تو زندگی ما

ولی اگه اهل ریاضت باشی
و 40 روز گذاشته باشی کنار خیلی چیزا رو.
خیلی از این داستان ها
برات رنگ می گیرند و
زرق و برق این دنیا؛
دیگه برات رنگی نداره
-------------
چقدر خوبه
که تو زندگی لیوان لحظه های
پر میشه از هدف
که هدف
چقدر قشنگ
شیرینی می ده به زندگی ما.
زندگی که شاید
تو باید می شستی؛
پای یه صندوقچه قدیمی
و شروع می کردی
از صفر تا 9999999 رقم رو می شمردی و
همه رو امتحان می کردی تا دری باز بشه
که معلوم نیست پشت اون در چی هست
و چی نشسته؛
ولی یدفعه چیزای دیگه
برات رو میشه
که حرکت عقربه های جدید و قدیمزمان رو دور می زنه و برت می گردونه
و می برت به جزیره گنج؛
-------------
خدایا
مرسی که به من فرصت هایی رو دادی
و کمکم کردی توش
و اراده لحظه هام رو
با هدف هایی که به من دادی چرخوندی
بازم
مرسی و شکرت

كفش‌هايم كو

2010-05-17T13:01:00.000-07:00

چقدر این شعر سهراب
به دلم نشسته

كفش‌هايم كو،
چه كسي بود صدا زد: سهراب؟
آشنا بود صدا مثل هوا با تن برگ.
مادرم در خواب است.
و منوچهر و پروانه، و شايد همه مردم شهر.
شب خرداد به آرامي يك مرثيه از روي سر ثانيه‌ها مي‌گذرد
و نسيمي خنك از حاشيه سبز پتو خواب مرا مي‌روبد.
بوي هجرت مي‌آيد:
بالش من پر آواز پر چلچله‌هاست.
صبح خواهد شد
و به اين كاسه آب
آسمان هجرت خواهد كرد.
بايد امشب بروم.
من كه از بازترين پنجره با مردم اين ناحيه صحبت كردم
حرفي از جنس زمان نشنيدم.
هيچ چشمي، عاشقانه به زمين خيره نبود.
كسي از ديدن يك باغچه مجذوب نشد.
هيچ كسي زاغچه‌يي را سر يك مزرعه جدي نگرفت.
من به اندازه يك ابر دلم مي‌گيرد
وقتي از پنجره مي‌بينم حوري
- دختر بالغ همسايه -
پاي كمياب‌‌ترين نارون روي زمين
فقه مي‌خواند.
چيزهايي هم هست، لحظه‌هايي پر اوج
(مثلا" شاعره‌يي را ديدم
آن‌چنان محو تماشاي فضا بود كه در چشمانش
آسمان تخم گذاشت.
و شبي از شب‌ها
مردي از من پرسيد
تا طلوع انگور، چند ساعت راه است؟)
بايد امشب بروم.
بايد امشب چمداني را
كه به اندازه پيراهن تنهايي من جا دارد، بردارم
و به سمتي بروم
كه درختان حماسي پيداست،
رو به آن وسعت بي‌واژه كه همواره مرا مي‌خواند.
يك نفر باز صدا زد: سهراب
كفش‌هايم كو؟

برای بهترین بهترین ها

2010-05-16T12:13:00.000-07:00

بعضی موقع ها
هر چقدر به یه موضوعی مسلط باشی
و دست نوشتن داشته باشی؛
تو یه مواقعی
اذن دخول و وارد شدن به اون جریان تا موقعی که
بهت ندن رو نمی تونی بگیری
انگار سیمت قطع شده و باید دنبال هزار و یک راه بگردی
تا فقط بتونی سمت خودکار بری و
خودکارت رو روی یه کاغذ بکشی
اصلاً بعضی وقت ها، انقدر دوری که نمی تونی
به فکر موضوع بیفتی
چه برسه به نوشتن.
نوشتن درباره یه کسایی
انقدر سخته که
وقتی می خوای اسمش رو ببری
سرت رو بی اختیار می اندازی پایین و میگی شرمنده خانوم
و هیچ رویی برای بالا اومدن نداری
خانومی که
وقتی که دلت رو به گذشته های دور و نزدیک ذهنت می اندازی
می بینی، جایی نبوده که برکتش تو وجودت نباشه
وقتی حس می کنی که تمام زمین و آسمون
به برکت این اهل خونه و
این بزرگواران،
رنگ پیدا کردند و حقیقتی به نام جهان هستی تشکیل شده
بایدم شروع نوشتنت
حرفی نداشته باشی
نوشتن از این خاندان
برای ذره کوچیکی از هزاران هزار، راحت نیست
ولی سعادتش، رنگ داده به وقت هامون
تا بتونیم
حتی برای همین نفس کشیدن و سالم بودن شکر نیم نگاه های این خاندان رو بکنیم
خانوم
ببخش انقدر کوچیم که و انقدر محتاج
که بلد نیستم حتی با اشک؛
کاسه گدایی درست کنم برای نشون دادن دوست داشتنم
و شکر اون کارایی که خاندان شما تو زندگی من کوچیک کرده
قشنگ تر از گذشته براتون بنویسم
خانوم
خودت می دونی هر شب محتاج تر می شم به شما و خاندانتون
خانوم ببخشید که فقط می تونم با واژه ها و کلمات زمینی که جنسشون از این دنیای خاکی هست برای شما
فقط همین کلمه های کوچیک رو براتون به تصویر بکشم
خانوم
فقط می تونم از ته دلم این رو به شما بگم
اگر تو دلم رنگی جاری و روشن هست
به حرمت شما و فرزندان بزرگتون این رنگ پدیدار شده
و گرنه من حتی تو این جهان نبودم که بتونم
حتی شکر همین لحظات رو بکنم
از اینکه با همون بزرگی دلتون که دنیا و آسمون پیشش کوچیکه
می زارید بعضی وقت ها
اظهار خاکساری و شکرگزاری کنیم
خدا رو شکر می کنم
و مرسی که می زارید
یادتون ، یاد لحظه هامون بشه
از شما سپاسگزاری می کنم
خانوم یادتون همیشه سبز
و راحتون همیشه پر رهرو.

نفس

2010-05-14T13:54:00.000-07:00

برای خوشبو شدن
لازم نیست فقط بری مغازه خوشبو کردن جسم.
به خدا
بعضی آدما انقدر گلند
و انقدر خوش نفس
و روحشون پر از قشنگی
که لازم نیست
بری سراغ همچین جنسایی
و خودت رو پر کنی از خوشبو کننده های مختلف.
به لحظه بشین کنارشون،
انگار یه گل واقعی
طور دیگه
با لباسی از جنس انسان
کنارت نشسته
که کافیه فقط
جسم و دلت رو
با طراوت وجود
یه آفریده ای به این خوبی
عجین کنی
چقدر خوش سعادتیم؛
ما موجودایی که می تونیم
با این جور آدما ارتباط بگیریم
چقدر برکته وجودشون
برای ماها...

در آسمان کویت

2010-05-13T23:50:00.000-07:00

در آسمان کویت
داری هزار دانه
دانه کشان به سویت
خوانم هزار آیه
آیه به سمت کویت
دارد هزار سوره
سوره به هر چه باشد
دائم ز تو اشاره
..........
گر خانه ای بسازم
خشت و گلش تو باشی
ساقی بده بهانه
تا دلبرش تو باشی
گر چرخ، گرد و گردون
گر صومعه نجات است
گر آیت اللهی بر آسمان نماز است
قاضی به هر چه هستم، ما را ببر ز خانه
تأثیر عشق رویت، بر ماه هست؛ نشانه
گویند به بحر هستی تا داردی نشانه
از صبح تا به الله، دارد تو را اشاره
تنظیم کرد دلم را با کوک صد نشانه
دارم به عشق الله، یاد تو را ترانه

نگارخانه دل

2010-05-12T23:27:00.000-07:00

به کعبه گفتم:
تو از خاکی منم خاک
چراباید
به دور تو بگردم؟

ندا آمد:

تو با پا آمدی
باید بگردی
برو با دل بیا
تا من بگردم .

در هوایت بی‌قرارم روز و شب

2010-05-11T23:18:00.000-07:00

درهوایت بی‌قرارم روز و شب................................سر ز پایت برندارم روز و شب
روز و شب را همچو خود مجنون کنم.......................روز و شب را کی گذارم روز و شب
جان و دل از عاشقان می‌خواستند............................جان و دل را می‌سپارم روز و شب
تا نیابم آن چه در مغز منست.................................یک زمانی سر نخارم روز و شب
تا که عشقت مطربی آغاز کرد...............................گاه چنگم گاه تارم روز و شب
می‌زنی تو زخمه و بر می‌رود...............................تا به گردون زیر و زارم روز و شب
ساقیی کردی بشر را چل صبوح............................زان خمیر اندر خمارم روز و شب
ای مهار عاشقان در دست تو................................در میان این قطارم روز و شب
می‌کشم مستانه بارت بی‌خبر.................................همچو اشتر زیر بارم روز و شب
تا بنگشایی به قندت روزه‌ام..................................تا قیامت روزه دارم روز و شب
چون ز خوان فضل روزه بشکنم...........................عید باشد روزگارم روز و شب
جان روز و جان شب ای جان تو...........................انتظارم انتظارم روز و شب
تا به سالی نیستم موقوف عید................................با مه تو عیدوارم روز و شب
زان شبی که وعده کردی روز وصل......................روز و شب را می‌شمارم روز و شب
بس که کشت مهر جانم تشنه است..........................ز ابر دیده اشکبارم روز و شب

دیوان شمس تبریزی / غزلیات

درخت بلوط 5556

2010-05-11T23:17:00.000-07:00

سکوت صبح
و انبوده درختان سرو
زیر سایه ای درختی تنها
از جنس بلوط
با تنه ای بزرگ و
روشن و سبز نشسته بودم
انگار عمر 5 هزار و 556ساله این درخت
درخت را جوان تر و سر زنده تر کرده بود
گویی عمر درخت از عمر دقایق دنیا بیشتر بود
صدای لحظه ها در پای این درخت بزرگ
چه شنیدنی بود
صدای سکوت
ناگهان صدایی از جنس باران؛
سکوت بی انتهای شنیده ها را شکست
صدای باران بود!
ولی اثری از آن نه!
بارانی که شاید مه ی بود بر اطراف این دل
و شاید قطراتش را آسمان نیافریده بود
و ابرهای آسمان در امدنش بی تأثیر
چقدر آرامش و سکوت
تلفیقی زیبا دارند
و چقدر طبیعت
شاعرانه تلفیق شده
با دنیای عارفانه روح.

گل

2010-05-11T14:48:00.000-07:00

شاخه گلی
در وانت سپبد حمل گل ها
به هنگام برخورد چرخ خودرو با سنگی بزرگ بر روی زمین
از وانت جدا شد و به بیرون از ماشین افتاد
منتظر نماند تا صاحب گلها برگردد
منتظر نماند تا راننده خودرو برگردد
حتی منتظر برداشتنش توسط هیچ عابری نبود
سعی کرد
حالا که تنهای تنهاست
بماند و ریشه کند
در دل زمین پر از قیر و آسفالت
ریشه های نرم و زمین
به رقابت پرداختند
تا گل با تقلای خود در زمین ریشه فرو کرد
گل فکر کرد دیگر تمام شده و راحت و آسوده شده
ولی نمی دانست در میان خیابانی ریشه خود را گسترانیده
که کوچکترین مسافرانش وانت هایی بودند که
زنجیر چرخ داشتند برای له کردن بیشتر زمین این خیابان
گل دیگر چاره ای نداشت باید می ماند و ایستادگی می کرد
ریشه هایش آنقدر محکم در دل زمین نبودند
و او با حداکثر توانش به راست و چپ خود را می کشاند
تا همچنان زنده و خوشبو بماند
ناگهان چرخ یک کامیون با سنگینی و عریضی لاستیک خود
بر ساقه لطیف یک گل نشست و آن را شکست
ولی گل نیمه جان همچنان بود و ایستاد
بعد از گذشتن کامیون از گل ناگهان سنگ ریزه های کوچک
این ماشین بر روی برگ های این گل مانند بارانی شهابی نشست
و برگ های این گل را سوراخ کرد
و گل را زخمی و افسرده کرد
ولی گل همچنان ایستاد
تا اینکه پای رهگذری که چشمانش را با عینک دودی بسته بود
و دستانش بر تلفن همراهش بود و حرفش به ناکجاها
بر روی این گل نشست
گل دیکر، گل نبود
نمی توانستی آن گل را دیگر حتی برگ، ساقه یا یک تکه چوب نامید
ولی گل با اینکه دیگر نبود
احساس کرد که همان تکه از بقایایش
مسافران این مسیر را به یادش خواهد انداخت
ولی آن رهگذر
سیگارش را نیز بر روی گل انداخت
و تمام وجودش را سوزاند
گل تمام شد و رفت و شد سنگریزه خیابان
ولی بوی گل همیشه در این زمین بود و باقی است

حس کن

2010-05-11T12:23:00.000-07:00

حس کن امواج، بر ساحل دلت نشسته
فکر کن سایه درخت های نخل در این گرمای خلیج بر دلت نشسته
با نهانگاه دل صدف ها همنشین شو؛
و صدای مرغ های دریایی را بشنو؛
با نوک انگشتان پایت
با ماسه های غلطان کنار دریا به آرامی تکان بخور
با موج های آبی دریا یکی شو
و یک رنگی زیبای دریا را بر دلت نقاشی کن
حس کن خودت را روی خط استوا
و آرام نفس بکش...

صدای مهتاب

2010-05-11T08:52:00.000-07:00

برف سپیدی از آسمان می آمد
تا نبینی و چشمانت را ببندی
و سر فرود آوری
اما...

ترانه سرای باران
نشسته بود بر رخ مهتاب
ساز کوک شده ستاره ای درخشان
بر آسمان بیکران آبی نشسته بود
انگار رخ پرنده ای به رنگ شفق
بر پرده آسمان لایزال الهی
آراسته شده بود
چه رویایی بود
سپید و سفید

2010-04-23T13:41:00.000-07:00

دیر زمانیست؛
که باد؛
از در خانه گذشت.
پنجره ؛
صبح
در ِ خانه ی ما
باز نشست.
رنگ دیوار؛
تمام رنگ هاست
و تمام زندگی؛
خوب و جهانگیر و فتوح.
این دلم
شادتر از
رنگ خداست.
گوشه ای از این نما و این نوا
یادگاری دارد
از نمای گل سرخ
گل سرخی که نتوانستم چید
با همین دستانم.
شاید این دل
گاه گاهی شاد است و
گاه پر از زیبایی.
شاید این پنجره ی زیبای عشق
به دلم ساز زند
شاید این خوبی ها
بر دلم باز زند.
ولی آن کوچه دیدار تو یار
بر دلم
چون چشمه آب روان
می جوشد.
همه صبح،

آسمان مال من است

2010-04-23T13:38:00.000-07:00

آسمان مال من است

تا زمین تا کهکشان تا بلندای جهان

شهر را ساخته ام؛

با همه بود و نبود.

راه را تاخته ام

با همه سرسختی اش.

آسمان را دیده ام

شهریاران را چه شد.

شهر را من دیده ام

آسیابان را چه شد.

چه شد آن کوه بلند

چه شد آن سر سبزی

چه شد آن قله کوه

چه شد آن دره راز

چه شد آن خوشبختی.

راه پر پیچ و خم و

سایه بان جام بلند

چه شد آن آب درون

چه شد آن کوی تل اش.

کو، کجا رفت نسیم

آن نسیم صبح دل

چه شد آن مهر بهار

تا کجا پس انتظار.

پس کجاست آن هوی و های این دلم
کو کجا رفت؛ بهارم؛

باغبان این دلم

صبر و قرارم

کو کجاست!

توی اون هجمه فکرای بلند

کنار بند آویزون لباسای قشنگ

یادگاری رو میزارم

همونجا که، ابر توشه

آسمونم، سبز توشه

یادت تو
قشنگ مثل ستاره های آسمون
همیشه پر نور توشه.
خورشیدم هر جا که باشه، باشه...

بوی چالوس

2010-04-23T13:31:00.000-07:00

اینجایی که فیلم درباره الی رو بازی کردند
چند تا خونه پایین تر از خونه ما موقع دانشگاه بود
همه چیز درباره الی و تصاویرش برام
پر از هزار و یک شب و هزار و یک رنگه
مثل هر روز عمرم
هیچ چیزی رو از قبل و بعدش
پاک نکردم
و صدای آب دریا و صدای موج شهر؛
تو پلکای لحظه ای ذهنم داره خاموش و روشن میشه

ای تغییر دهنده دل ها

2010-04-23T13:25:00.000-07:00

زندگی مثل یه دریاست
و تو سواری به قایق ثانیه ها و لحظات
و چیزی به نام عمر.
توی این قایق
پاروهایی رو خالق آسمونا برات گذاشته

برای حرکت کردن و یه سفر تو دل این همه قشنگی

بعضی آدما
حوصله گرفتن این پارو رو ندارند و
بعضیاشون هم انقدر تند دارند پارو می زنند و فشار میارند که وسط راه می برند
و بعضی از آدما آروم پارو رو گرفتند دستشون
و خوشحال و خوش در این دنیا سفر می کنند.
وقتی خدا به ما انسان ها
تجربه داشتن و بودن ها و انگیزه حرکت به سوی همه چیز در این دنیا رو داده
و راه سفر کردن و فکر کردن
رو بدون هیچ نقشه ای و قفط به واسطه دلشون بهشون داده
بعد این همه تجربه
مطمئن باشید
خدا تغییر می ده ....

طرح: ستاره شانس

انسان امروز!

2010-04-23T13:22:00.000-07:00

باد

2010-04-23T13:20:00.000-07:00

باد آمد و گفتا برو
باران ز اندیشه، برو
رو، تو جهان را یافتی
زین گلرخان، جان باختی
صد فال خاکی را نگر
صد قصه افلاکی نگر

یاران به رویش یک نظر
تا آسمان هم ، منتظر
-----------------------
آدما بلدند خوب با کلمه ها بازی کنند
بعضی آدما خوب کلمات رو می سازند
بعضی آدما حقیقتا رو ماورا می دونند
و بعضی آدما با صداها ارتباط می گیرند
آره سخته، سخته، خیلی سخته..
شاید مرز زندگی با حقیقتای دل آدما فرق داره
شاید هر چقدر یه رنگ رو از کمترین شدت تا آخرین شدت بکشی

و یه آسمون آبی از طلوع تا غروب بکشی
شاید از نگاه خیلیا که نمی دونند چقدره
نمی دونند اصلاً رنگ چیه

براشون همه چیز علامت سواله و زندگی رو میگن ای...
آره زندگی بازی می کنه با آدم تا سر حد خیلی چیزا
می شینی فکر می کنی
می گی .... نه بابا نمی شه
آره. چرا من. چرا عشق
چرا سرگردونی تو این دنیاها
تفسیر کردن خیلی چیزا فقط داشتن

یه مدرک و کشیدن خودکار رو برگ های امتحانی نیست

که بگند قبول شدی و حالا بگو
تو می دونی و بشین و گوش می کنیم
نه دل آدما، بعضی وقتا انقدر قشنگ و رنگیه که

هیچ دستگاه جداکنده ای نمی تونه

اون رو شرح بده و هیچ پرفسوری هم نمی تونه

روش نظر بزاره
هر چی رنگ دلت قشنگ باشه
قشتگ تر می بینی

و تو کلمات باهاش جمله سازی می کنی
میشینی با دلت اونجایی که شاید « صداش از هزارتا حرف قشنگ که شاید هزار تا خواننده هم،
جورای مختلف با آهنگ و ریتمای قشنگ اون رو خونده باشند» تو قشنگ ترین جای دنیا، باهاش ارتباط بگیری
سخته
ولی شاید کسایی که انتظار کشیدند و صبر کردند
و نتونستند و رنگی نشدند و همون رنگند

می شناسند و می فهمند.

کسایی که جور دیگه ای اون و تحلیل کنند هم حق دارند
چون رنگ نوشته های و خط خطی های دفتر قلبشون

با چیزایی که فکرای تویه مغزشون میگه

رو یه موج دیگه ای تنظیم شده به اسم روزگار
که میگه اینجوری بنویس چون زمونه اینجوری می خواد.........

فرصتی برای یک نگاه، از زمین تا آسمان....

2010-04-23T13:10:00.000-07:00

هر بار به مردی که
برعکس توی آبه نگاه می کنم،
خندم میگیره،
گرچه نباید بخندم.
چون
شاید
تو یه دنیای دیگه
یه وقت دیگه
تو یه شهر دیگه،
شاید اون درست ایستاده باشه
و من برعکس باشم.

شل سیلور استاین
یادداشت های روزانه یک مسافر

محرم راز

2010-04-11T01:34:00.000-07:00

المنه لله که در ميکده باز است............................ زان رو که مرا بر در او روی نياز است

خم‌ها همه در جوش و خروشند ز مستی........................ وان می که در آن جاست حقيقت نه مجاز است
از وی همه مستی و غرور است و تکبر.................. وز ما همه بيچارگی و عجز و نياز است

رازی که بر غير نگفتيم و نگوييم .............. ........ با دوست بگوييم که او محرم راز است
شرح شکن زلف خم اندر خم جانان ...................... کوته نتوان کرد که اين قصه دراز است
بار دل مجنون و خم طره ليلی ......................... رخساره محمود و کف پای اياز است
بردوخته‌ام ديده چو باز از همه عالم .................... تا ديده من بر رخ زيبای تو باز است
در کعبه کوی تو هر آن کس که بيايد ................. از قبله ابروی تو در عين نماز است
ای مجلسيان سوز دل حافظ مسکين........................ از شمع بپرسيد که در سوز و گداز است

فکر بلبل

2010-03-14T05:05:00.000-07:00

فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش گل در اندیشه که چون عشوه کند در کارش

دلربایی همه آن نیست که عاشق بکشند خواجه آن است که باشد غم خدمتگارش

جای آن است که خون موج زند در دل لعل زین تغابن که خزف می‌شکند بازارش

بلبل از فیض گل آموخت سخن ور نه نبود این همه قول و غزل تعبیه در منقارش

ای که در کوچه معشوقه ما می‌گذری بر حذر باش که سر می‌شکند دیوارش

آن سفرکرده که صد قافله دل همره اوست هر کجا هست خدایا به سلامت دارش

صحبت عافیتت گر چه خوش افتاد ای دل جانب عشق عزیز است فرومگذارش

صوفی سرخوش از این دست که کج کرد کلاه به دو جام دگر آشفته شود دستارش

دل حافظ که به دیدار تو خوگر شده بود نازپرورد وصال است مجو آزارش

اثر: مسعود صالحی

شعر: غزلیات حافظ

یار...

2010-03-11T14:22:00.000-08:00

جان ما

در دل و ما

در پی جان می گردیم

یار در خانه و ما

گرد جهان

می گردیم!

خانه دوست كجاست؟

2010-03-05T00:45:00.000-08:00

در فلق بود كه پرسيد سوار
آسمان مكثي كرد
رهگذر شاخه نوري كه به لب داشت؛

به تاريكي شن ها بخشيد
و به انگشت نشان داد سپيداري و گفت:
نرسيده به درخت،
كوچه باغي است كه از خواب خدا سبز تر است
و درآن عشق به اندازه پرهاي صداقت آبي است.
مي روي تا نه آن كوچه كه او پشت بلوغ، سر بدر مي آورد،
پس به سمت گل تنهايي مي پيچي،
دو قدم مانده به گل،
پاي فواره جاويد اساطير زمين مي ماني
و ترا ترسي شفاف فرا مي گيرد.
در صميميت سيال فضا، خش خشي مي شنوي:
كودكي مي بيني
رفته از كاج بلندي بالا، جوجه بردارد از لانه نور
و از او مي پرسي
خانه دوست كجاست.

سهراب سپهری

حس دلم

2010-03-03T10:18:00.000-08:00

پناه گاه این دل
شاید سکوت لحظه هاست
شاید مداد وتراش
کنار هم نتوانند حس آیینه و شمعدان را با هم بازی کنند
و به سکوت راه یک عابر چنگی نتوانند زنند
شاید نتوانم عظمت مهرگونه ماه را ببینم
و کسی را که همراه خورشید است
به پایان آغازین، سفری پر راز و رمز بکشانم
شاید سکوت! چینش می خورد به همتای آیینه ها؛
که موجش از هزاران قطرات آسمانی است
و کالبد شفاعت رنگ ها
بر سینه زندگی ساده با اصلیتی از جنس کویر رخ می گشاید
صدای سکوت را می شنوم
نه سکوت پنهان را
و نه سکوت ماه مهر را
شاید اینک
صدای دلم کوک شده
در جای دیگر
و خواب های زندگی
جایی دیگر را برای نظاره و تصویر سازی به انتظار نشسته است
صدایم را کوک می کنم با صدای ساز
و نگاهم را می دوزم به آیینه باز آسمان
که پرده شفق را
بر رنگین کمان دلم
سایه بان کرده است
شاید سادگی مهتاب...

ای عاشقان....

2010-02-25T10:37:00.000-08:00

ای عاشقان ای عاشقان، پیمانه را گم کرده‌ام
زان می که در پیمانه‌ها، اندرنگنجد خورده‌ام

مستم ز خمر من لدن، رو محتسب را غمز کن
مر محتسب را و تو را، هم چاشنی آورده‌ام

ای پادشاه صادقان، چون من منافق دیده‌ای
با زندگانت زنده‌ام، با مردگانت مرده‌ام

با دلبران و گلرخان، چون گلبنان بشکفته‌ام
با منکران دی صفت، همچون خزان افسرده‌ام

ای نان طلب در من نگر، والله که مستم بی‌خبر
من گرد خنبی گشته‌ام، من شیره افشرده‌ام

مستم ولی از روی او، غرقم ولی در جوی او
از قند و از گلزار او، چون گلشکر پرورده‌ام

روزی که عکس روی او، بر روی زرد من فتد
ماهی شوم رومی رخی، گر زنگی نوبرده‌ام

در جام می آویختم، اندیشه را خون ریختم
با یار خود آمیختم، زیرا درون پرده‌ام

آویختم اندیشه را، کاندیشه هشیاری کند
ز اندیشه بیزاری کنم، ز اندیشه‌ها پژمرده‌ام

دوران کنون دوران من، گردون کنون حیران من
در لامکان سیران من، فرمان ز قان آورده‌ام

در جسم من جانی دگر، در جان من قانی دگر
با آن من آنی دگر، زیرا به آن پی برده‌ام

گر گویدم بی‌گاه شد رو، رو که وقت راه شد
گویم که این با زنده گو، من جان به حق بسپرده‌ام

خامش که بلبل باز را، گفتا چه خامش کرده‌ای
گفتا خموشی را مبین، در صید شه صدمرده‌ام

غزلیات دیوان شمس

قاصدک خوابید...

2010-02-09T04:47:00.000-08:00

صبح بود
و خیسی هوا به شکل شبنم های مه
بر روی پیراهنم مانند پرده ای ابریشمی و حریری نرم چینش می خورد
و باد به تمام بود و نبود این دل برخورد می کرد
انگار باد پیله های درون را با تار و پود دنیای ماوراء حکاکی می کرد
هیچ چیز مانند صبحی چنین دل انگیز
شاید هرگز نمی توانست شادیهایم را بدزدد
و مرا این چنین محصور در این دنیای بایدها
قرار و جاری نمی ساخت

مسافر شب زده

2010-02-07T07:13:00.000-08:00

از زمانی که رفتی
درونم، مُرد
و پرواز قاصدک ها در آن شب تار
بر روی آسمان پر ستاره ام ، نمایان شد
هر روز یک امید و
هر روز یک صدا
آه....

هنوز هستیم

2010-02-06T09:20:00.000-08:00

ستاره شباي مشرقي

2010-02-06T02:49:00.000-08:00

new pagesdesigner

2010-01-29T11:23:00.000-08:00

, photoshop,cut out,indesign,and illustrator ....i have one day in jamshidie

چراغ برفی

2010-01-28T22:37:00.000-08:00

ای ستاره دریا...

2010-01-27T14:22:00.000-08:00

در هوایت بی‌قرارم روز و شب / سر ز پایت برندارم روز و شب
روز و شب را همچو خود مجنون کنم/ روز و شب را کی گذارم روز و شب
جان و دل از عاشقان می‌خواستند/ جان و دل را می‌سپارم روز و شب
تا نیابم آن چه در مغز منست/ یک زمانی سر نخارم روز و شب
تا که عشقت مطربی آغاز کرد/ گاه چنگم گاه تارم روز و شب
می‌زنی تو زخمه و بر می‌رود/ تا به گردون زیر و زارم روز و شب
ساقیی کردی بشر را چل صبوح/ زان خمیر اندر خمارم روز و شب
ای مهار عاشقان در دست تو/ در میان این قطارم روز و شب
می‌کشم مستانه بارت بی‌خبر/ همچو اشتر زیر بارم روز و شب
تا بنگشایی به قندت روزه‌ام تا قیامت روزه دارم روز و شب
چون ز خوان فضل روزه بشکنم/ عید باشد روزگارم روز و شب
جان روز و جان شب ای جان تو انتظارم انتظارم روز و شب
تا به سالی نیستم موقوف عید/ با مه تو عیدوارم روز و شب
زان شبی که وعده کردی روز بعد/ روز و شب را می‌شمارم روز و شب
بس که کشت مهر جانم تشنه است/ ز ابر دیده اشکبارم روز و شب

wall.E

2010-01-23T11:13:00.000-08:00

هیچ فیلمی

مثل این فیلم روباتیک

پر از حس ندیدم

تختوابی پر از ابر

2010-01-23T09:02:00.000-08:00

دم دمای صبح بود
انگار کنار سفره خواب
مه سپید به رنگ یخ قطب شمال
کل تخوابت رو کرده بود مثل یه ابر
انگار وسط ابرا بودی
حس گیج خواب و منگی بی حدو حسابی که
هیچ وقت بهش فکر نکرده بودی
صدای بارون
انگار اینجا از پایین شنیده میشد
آخه دیگه بالای ابرا پا گذاشته بودی
چه حس عجیبی
بارون و زیرپات می دیدی و خودت رو روی ابرا
از بالا که نگاه می کردی
یه جاهایی ابرا تو کوه ها خودشون رو مثل رنگ طبیعت قاطی می کردند و
شکل سبز طبیعت رو سبز و سپید می کردند
حس یه آدمی رو داشتم که انگار تو یه اتوبوس بزرگ نشسته که به جای آهن
از کف اتوبوس تا سقفش رو شیشه گرفته بود و
اون سرمای هوا همه شیشه های دور و برش رو پر از فیلتر Motion Blur فتوشاپ
محو و خیلی قشنگ کرده.
چقدر عجیب بود ...

ترانه زندگی

2010-01-19T12:35:00.001-08:00

چقدر خوبه که
بلد باشی با صدای طبیعت خودت رو کوک کنی
بشی مثل صدای چشمه روون یا بشی بال پرنده ای رنگین تر از گل بهار
خیلی وقته چشمه ای رو که دوسش دارم رو ندیدم و کنار جوی آبی نشستم
که صدای قول قولش میشینه رو همه چیزایی که خدا بهت داده
میشینه رو فکرت
میشینه روی هستیت
اصلا میشیینه اونجایی که خدا بیشتر از همه دوسش داره
میشینه " تو قلبت".
شاید بلد نیستم مثل گذشته
صبح قشنگ رو ترسیم کنم
شاید نمی تونم بارون رو اونجوری که با اون قطره های قشنگی که به زمین میشینه ترسیم کنم
شاید اصلاً نتونم تو فکر خودم اون همه قشنگی رو یه جا جمع کنم
ولی هنوز همونم
همون آدم سابق.
میگند طوفان و تگرگ و ساعقه که به یه درخت می خوره
یا درخت رو خشک می کنه یا درخت رو استوارتر
ولی به نظرم همه اینا نعمتند
تا درخت قدر یه هوای سالم رو بدونه.
آدم هر چی تو قید و بند زندگی میره
حس می کنه تموم داشته ها و نعمت ها رو.
یه موقع هایی دلم قربت قریبی داره انگار
ولی یه دل بارون زده بارون زده می مونه با هزار تا هوای آفتابی و پاک
و هنوز نمش رو نگه می داره.
چقد این شعر بهم می چسبه
"
ملالی نیست
جز گم شدنِ گاه به گاهِ خیالی دور،
که مردم به آن شادمانیِ بی‌سبب می‌گویند
با این همه
عمری اگر باقی بود
طوری از کنارِ زندگی می‌گذرم
که نه زانویِ آهویِ بی‌جفت بلرزد
ونه این دلِ ناماندگارِ ...
"

2010-01-18T05:04:00.000-08:00

ای دیو سیاه پای در بند

نگاه صبح ...

2010-01-16T23:10:00.000-08:00

آروم آروم بارون بارون
خورد رو سقف وخورد رو ناودون.
گفت کجای راهی
بیا بال باز کن و باز
برو تو ظرف ماهی
کنار سفره صبح
تویه چایی خالی
تو قندون پر از؛
شیرینی های عالی
شاید و باید داره.... .

برف و بارون
سیل بیشه
کنار ماه بزرگ
نگاه رنگین کمون.
یادم اومد
روز برفی
کنار خورشید ابری؛
چه قشنگ میزدش مهتاب ؛
به افق؛
به طرح آبی؛
به تموم آسمون و به همه چیزای هستی.
کنار گلدون باغچه
درسته هزار تا گل هست
ولی هست جای تو خالی
سکوت همتای هستی
ابرای مه زده بارون
خورشیدی می کرد نگامون
دست صبح تو دست بارون
کی میشه صبح تو نگامون.

گل سرخ

2010-01-10T09:01:00.000-08:00

تو را می خوانم و
تو را خواهم خواند.
تا شفق؛
با آن، هوای آبی
زیر آن طاقچه و
زیر آن سقف بلند؛
ای گل سرخ
بگو: تو کجای جایی.
دل من...

ای زیبای بیشه

2010-01-04T11:12:00.002-08:00

بی تو شبی تا آسمان را خواب دیدم / بی تو تمام آسمان را آب دیدم

گویی تمام هستیم در پای او جم / خیره به چشمان عزیزم، مبطلا غم

راضی به این دنیا نبودم تا همیشه / بودن ز بودن با تو ای زیبای بیشه

عشق تو در دل بوده ای سیمای هستی / خواند ز دل، ای دیده و ای دار هستی

باران اگر زبباست این دل، هست عاشق / عاشق اگر دریاست این دل، هست قایق

رودی که در دل جاری است شاید بارید / باید به برگ سرخ این دنیا نالید.

شاید گذارم این دلم را جای دیگر / شاید بسازم آشیانه ای دیگر

مرغ دلم، شاید ز آشیان پریده / اما نوای یار در جانم تنیده

زیباترین جمله بگویم تا که هستم / میراث این دل را نذارم جای دیگر

world's open

2010-01-03T12:47:00.000-08:00

حس یه آدمی رو دارم
که بعد از عمل چشماش رو بازکرده.
انگار
یواش یواش
از اون سیاهی مطلق
از هر چی رنگ تاره و برفکی
ذهنت و دلت پر میشه
ولی
یدفعه
یه فرشته میاد
و دست میکشه روی چشمات رو
هم چیز رو روشن و شفاف می کنه
-----------------
حس جیک رو دارم تو فیلم AvatAr
تو همون دنیای بهشتی که فکرش رو می کرده
وارد شده و رنگ ها براش دارند شکل می گیرند

نوری به حرمت یک فرشته

2009-12-29T04:03:00.000-08:00

عباس

2009-12-25T23:28:00.000-08:00

امروز دل ها می گویند عباس

August Rush

2009-12-24T03:51:00.000-08:00

پیشنهاد می کنم این فیلم رو ببینید

من همونم

2009-12-20T11:20:00.000-08:00

با یه تغییر جدید
از این ور دنیا رفتم اون ور دنیا
صدا اومد و گفت نرو
رفتم
گفتم تا دلم خنک شه
دلم خنک شد رفتم
دیروزا!
صدا اومد گفت بیا
گفت بیا خودم پشتتم
پشتت گرمه گرم
امروز که اومدم
یه نگاه کردم به بالا
دیدم آره
................................................

از ته بلوار کشاورز تا ولیعصر رو پیاده اومدم
تا گوش کنم
به صدای مغزم
صدای مغزی که باید شنیده می شد و می گفت
دین بین بونگ بنگ بوووووف.
------------------
اومدم تهران
این سری یه جور دیگه و
تو یه جای جدید
این بار پام رو گذاشتم
تو مجله
اینجا شاید اونجایی هست که دلم خیلی براش روشنه
همه چی خوبه خوبه جا همتون خالی

باغ بهشت

2009-12-17T01:24:00.000-08:00

ايستگاه خدا

2009-12-15T00:57:00.000-08:00

ايستگاه خدا

قطاري است كه به مقصد خدا مي رفت،

قطار اندکی در ايستگاه دنيا توقف كرد

پيامبر رو به جهانيان گفت:

مقصد ما خداست.

كيست كه با ما سفر كند؟

كيست كه رنج و عشق توامان بخواهد؟

كيست كه باور كند دنيا ايستگاهي است تنها براي گذشتن ؟

قرن ها گذشت اما از بيشمار آدميان جز اندكي بر آن قطار سوار نشدند

از جهان تا خدا هزار ايستگاه بود.

در هر ايستگاه كه قطار مي ايستاد،

كسي كم مي شد قطار مي گذشت و سبك مي شد

زيرا سبكي قانون راه خداست.

قطاري كه به مقصد خدا مي رفت،

به ايستگاه بهشت رسيد.

پيامبر گفت اينجا بهشت است.

مسافران بهشتي پياده شوند،اما اينجا ايستگاه آخر نيست.

مسافراني كه پياده شدند ، بهشتي شدند .اما اندكي،

باز هم ماندند ،قطار دوباره راه افتاد و بهشت جا ماند.

آنگاه خدا رو به مسافرانش كرد و گفت :

درود بر شما ،راز من همين بود .

آن كه مرا مي خواهد ،

در ايستگاه بهشت پياده نخواهد شد.

و آن هنگام كه قطار به ايستگاه آخر رسيد

ديگر نه قطاري بود

و نه مسافري!!!

کمی بیندیشیم

2009-12-15T00:47:00.000-08:00

بهای چه چیزهایی رو برای چی داریم میدیم
احترام چه چیزهایی رو زیر پا گذاشتیم
نمی دونم
ما شعار دادن برامون خیلی قشنگ شده؛
بیایم و ادای روشنفکری در بیاریم
هزار و یک کلمه باحال و توپ
از ذهنمون خارج کنیم و روی لبامون بکشونیم
و با صدای بلند یه چیزایی رو فریاد کنیم
چرا!
جرات چه چیزایی باعث شده
انقدر بی تفاوت شیم
به خیلی چیزا
چرا انقدر آرمان گریز شدیم
آرمان هایی که خودمون، الانمون و فرداهای ما شده
میایم به بزرگانی چون امام بی احترامی می کنیم
اصلاً کاری به هیچی ندارم
عقیده جای خودش
ولی سکوتی که تو یه تاریکی یهو می شکنه
اون تاریکی شب رو
پر از ترس و هیاهو می کنه
نه دیگه نور ماه قشنگه و نه دیگه سکوت
چرا و چراهای دیگه
بازم میگم اصلاً تو این فازا نمی نویسم
ولی یه کم فکر کنیم
کجاییم
چرا؟
و چرا اینجور

ما آدما یاد گرفتیم خوب باشیم

2009-12-14T13:00:00.000-08:00

خوب هستیم
ولی رو راست نه....!
چرا بعضی آدما!
همیشه میخوان ومپایر باشند و
بعضی آدما هم هزار و یک ایکس... .
خیلی وقته
خسیس شدم برای نوشتن.
نمی خوام نگاه کنم به ابروهام
موقعی که کمون میشه
یا موقعی هم رنگین کمون.
انگار
رو مغزم علامت سوال
دونه دونه چیده میشه.
یه باره
خندم می گیره
خندم می گیره؛
و مهم نیست؛
مهم نیست الان کجام
کجا نشستم چیکار می کنم
خندم می گیره به این همه بی آلایشی
چقدر باحاله
چقدر توپه؛
آدم یه وقتایی هم
بشینه ببینه و دراز بکشه و ستاره ها رو نگاه کنه
تو آسمون چالوس هیچ وقت ابرا نمیزارند ستاره ها رو ببینی
ولی خود ابرا انقدر باهات انس می گیرند که گاهی اوقات ستاره ها از یادت میره
به خاطر همین هم آسمون اینجا رو دوست ندارم
دوست دارم باشم تو همون
سرمای همین حالای کویر
وقتی باد می وزه
و به درختای نخل می خوره
و ماه آبی تو آسمون سرمه ای
خوش می درخشه؛
رو نگاه کنم
که چه قشنگ به ستاره ها چسبیده
و چقدر خوب قشنگ نورش رو با اونا تقسیم می کنه.
چقدر خوبه رو راستی...
-------------------------------
تاه الان که مداد تراشمو در آوردم و
دارم رو تخته سفید بلاگر می نویسم
می بینم یه کم جوهر این ور اون ور پاشیده
یه هفته نبودن تو زندگی جالب بود برام
نمی دونم کجاها چی نوشتم
ولی خوب...

رهگذر

2009-12-12T03:44:00.000-08:00

رهگذر
از ره، گذر

نور

2009-12-10T04:29:00.000-08:00

ارزشمندترینها دیر دیده می شوند

2009-12-07T03:31:00.000-08:00

ارزشمندترين چيزهای زندگي معمولا ديده نمي شوند ويا لمس نمي گردند، بلکه در دل حس مي شوند.

پس از 21 سال زندگي مشترک همسرم از من خواست که با زن ديگري براي شام و سينما بيرون بروم.

زنم گفت که مرا دوست دارد ولي مطمئن است که اين زن هم مرا دوست دارد و از بيرون رفتن با من لذت خواهد برد.

آن زن مادرم بود که 19 سال پيش از اين بيوه شده بودولي مشغله هاي زندگي و داشتن 3 بچه باعث شده بود

که من فقط در موارد اتفاقي ونامنظم به او سر بزنم .

آن شب به او زنگ زدم تا براي سينما و شام بيرون برويم .مادرم با نگراني پرسيد که مگر چه شده؟

او از آن دسته افرادي بود که يک تماس تلفني شبانه و يا يک دعوت غير منتظره را نشانه يک خبر بد مي دانست.

به او گفتم: به نظرمی رسيد بسيار دلپذير خواهد بود که اگر ما دو امشب را با هم باشيم.

او پس از کمي تامل گفت که او نيز از اين ايده لذت خواهد برد.آن جمعه پس از کار وقتي براي بردنش مي رفتم کمي عصبي بودم.

وقتي رسيدم ديدم که او هم کمي عصبي بود کتش را پوشيده بود و جلوي درب ايستاده بود،موهايش را جمع کرده بود و لباسي را پوشيده بود که در آخرين جشن سالگرد ازدواجش پوشيده بود.

با چهره اي روشن همچون فرشتگان به من لبخند زد.

وقتي سوار ماشين مي شد گفت که به دوستانش گفته امشب با پسرم براي گردش بيرون مي روم وآنها خيلي تحت تاثير قرار گرفته اند و نمي توانند براي شنيدن ما وقع امشب منتظر بمانند.

ما به رستوراني رفتيم که هر چند لوکس نبود ولي بسيار راحت و دنج بود .دستم را چنان گرفته بود که گوئي همسر رئيس جمهور بود. پس از اينکه نشستيم به خواندن منوي رستوران مشغول شدم.

هنگام خواندن از بالاي منو نگاهي به چهره مادرم انداختم و ديدم با لبخندي حاکي از ياد آوري خاطرات گذشته به من مي نگرد، و به من گفت يادش مي آيد که وقتي من کوچک بودم و با هم به رستوران مي رفتيم او بود که منوي رستوران رامي خواند.

من هم در پاسخ گفتم که حالا وقتش رسده که تو استراحت کني و بگذاري که من اين لطف را در حق تو بکنم.هنگام صرف شام مکالمه قابل قبولي داشتيم، هيچ چيز غيرعادي بين ما رد و بدل نشد بلکه صحبت ها پيرامون وقايع جاري بود و آنقدرحرف زديم که سينما را از دست داديم .وقتي او را به خانه رساندم گفت که باز هم با من بيرون خواهد رفت به شرط اينکه او مرا دعوت کند و من هم قبول کردم.

وقتي به خانه برگشتمهمسرم از من پرسيد که آيا شام بيرون با مادرم خوش گذشت؟

من هم در جواب گفتم خيلي بيشتر از آنچه که مي توانستم تصور کنم.چند روز بعد مادر م در اثر يک حمله قلبي شديد درگذشت و همه چيز بسيار سريعتر از آن واقع شد که بتوانم کاري کنم.

کمي بعدپاکتي حاوي کپي رسيدي از رستوراني که با مادرم در آن شب در آنجا غذا خورديم بدستم رسيد.يادداشتي هم بدين مضمون بدان الصاق شده بود: نميدانم که آيا در آنجا خواهمبود يا نه ولي هزينه را براي 2 نفر پرداخت کرده ام يکي براي تو و يکي براي همسرت.

وتو هرگز نخواهي فهميد که آن شب براي من چه مفهومي داشته است، دوستت دارم پسرم .

درآن هنگام بود که دريافتم چقدر اهميت دارد که بموقع به عزيزانمان بگوئيم که دوستشانداريم و زماني که شايسته آنهاست به آنها اختصاص دهيم.

هيچ چيز در زندگي مهمتر ازخدا و خانواده نيست.زماني که شايسته عزيزانتان است به آنها اختصاص دهيد زيرا هرگز نمي توان اين امور را به وقت ديگري واگذار نمود.اين متن را براي همه کسانيکه والديني مسن دارند بفرستيد.

منبع: انجمن ادبی

از نگاه شبنم

2009-12-07T01:50:00.000-08:00

شب فرو مي افتد‌

و من تازه مي شوم

از اشتياق بارش شبنم

نيلوفرانه

به آسمان

د‌هان باز مي كنم

اي آفرينند‌ه شبنم و ابر

آيا تشنگي مرا پايان مي د‌هي؟

تقد‌ير چيست؟

مي خواهم از تو سرشار باشم.

سلمان هراتی

بیرون از پنجره

2009-12-03T03:56:00.000-08:00

آخرین...

2009-12-01T12:26:00.000-08:00

شاید این بار
آرام و آهسته
زمزمه های خداحافظی هایی
بر دار دلم آویخته می شود
آن رنگ هایی که از یک نگاه
بر دلم تابید
انقدر روشن بود که از منشور دلم گذشت
و تابید بر تمام اعضای بدنم
پر کرد کل وجودم را از همه زیبایی ها
زیبایی هایی که بود و شد و گشت و گردید را
بر سفره دلم وجین کرد
تصمیم گرفتم که دیگر...
نگاهم را تمام حواسم را با تو تقسیم کردم
به امیدی درخشان تر از خورشید؛
با اینکه سخت است
سخت تر از صعود به ارتفاعات سپید یک قلعه
ولی ولی ولی
شاید
این دل
باید شیرین تر از جانش را
با همان خاطره سپید
جا بگذارد
و مسیر را فراموش کند
و بیراهه تر از راه را برگزیند.
شاید
این
آخرین تقلای من
برای با تو بودن باشد...
شاید
این
...

مجنون لیلی

2009-11-29T13:00:00.000-08:00

چقدر گوش کردن به این آهنگ
تو این سرمای پاییزی لذت بخشه
مجنون لیلی......... آهنگساز مازیار فلاحی

آسمان یزد

2009-11-28T06:20:00.000-08:00

این عکس رو تابستان سال گذشته
از آسمان یکی از روستاهای یزد گرفتم

یادگاری

2009-11-24T01:12:00.000-08:00

روی دیوار
به خطی باریک
نوشته هنوزم جاته
یادگاریت تو دلم
قشنگ تر از این حرفاست
شاید دیگه
نباشم
نباشی و یادت نباشه
ولی تو کنج خاطره نگارم؛
سبز سبزی همیشه
---------------
نمی دونم رو این دیوار
هنوزم این عکسا و این یادگاری ها هست یا نه
نمی دونم کنج اون لحظات قشنگ یادی از من هست یا نه
نمی دونم الان کسی هست که یه خط از اون شکلا رو تو دلش نگه داشته یا نه؛
عکسای روی اون دیوار برای من
فقط یه خاطره نیست
پر از دقایقه
پر از دقایقی
که کلی موج انتظار توش داره غلط می خوره
کلی جذر و مد داره و کلی نگاه آسمون
پر از انتظار
انتظاری پر از یک عمر
عمری پر از خاطره
خاطره ای سبز
سبزی به شکل یک صندلی
صندلی پر از یک نگاه
و هزار و یک حرف
عکس: عینک منو ندیدی
با عرض پوزش برای اشتباه نوشتن سایت؛)

راز گل سرخ

2009-11-24T00:50:00.000-08:00

کار ما نیست ؛

شناسایی راز گل سرخ.

کار ما

شاید این است

که در افسون گلی

سرخ

شناور باشیم.

عکس : پشت این پنجره ها