ببخش اگر این دو روز
در دفترچه اسرار دل چیزی نگارش نکرده ام.
برای نوشتن باید مخزن کلمات را باز کنم
و با قلب آرام برایت بنویسم.
سایه ها و خستگی ها که بر دل می نشیند
نمی گذارد از وجود پرمهرت بنویسم.
ولی همچنان نام تو
و یادت را بر تمام
ریزترین مولکولها و سلولهای بدنم
با خطوطی قرمز رنگ و مسیرهایی به اندازه
کل وجودم آذین می بندم
تا بدانی اگر گاهی
به دلیل مشغله فکری تو را از یاد ببرم
در هر لحظه و هر آن
همواره در وجودم هستی.
0 نظرات:
ارسال یک نظر