انگار تو یه جنگلی سفید پوش ار برف هستی
که زمین و آسمونش هم رنگ برفه.
و شاخه های قهوه ای اون
پره از برگ های سپید خالص
و پر از قاصدک
که وقتی می خوای راه بری
دور و برت رو می گیرند
وبا اون نازکی و با اون نرمیشون
که به بدنت می خورند
و آروم آروم بلندت می کنند
و یه بال می شند برای پرواز.
آروم و دور می شی
حتی برای لحظه ای
از همه چیز.
1 نظرات:
وای خدا چه رویاهای زیبایی داری ؟ چقدر زیبا
مرسی از لطفتت البته خیلی عا می گن یه مشت چرندیاته .؟؟؟؟؟؟؟؟
خوشحال می شم بهم سر بزنید
ارسال یک نظر