فصل

فصل زیبای بهار سرمست توست..... جشن بیداد خزان سرمست توست
باده و میخانه و عشق و ستبر.......زمزمه مستان هم پیمان توست
باز باران بوی گلشن می دهد.... در تمام صحن ایوان، بو زتوست
طاغ بستان،‌از جمال آیینه... این چنین از بی کسی سرمست توست
برف می آید و عشق، گوید بیا.... دل چه گوید که سلیمان تخت توست
دست بالا،‌دل خورشید، نور هم، پابست توست....آسمانی، دل، چنین، محو نگاه روی توست
باز پیغام یار مهربان آید همی بر سینه است .... تا ثریا خانه و دار تماشا فال توست.
مهر تو، در خانه دل، دیدنیست.... جای جای گوشه دل، یاد توست
بود در سفره این دل این کلام..... با خدا گویم تا باشد این دل،‌ دل همیشه یاد توست
از دو چشم یاس گویم این کلام ............. شعر پراحساس من از جنس توست