چه آرام

و چه دل تنگ

تنها نشستم

نشستم به هوای تو من

با تو آرامم، پس از این به خدا

با من و دل

تو بگو چه گذشت

تا به حالا.



پر بکشم به هوای تو

تا کی برسم

با این بال خسته من.



چه سازد دلتنگی دیدار

چه گویم با عکس خیال.



نشیند به هوای تو دل

تا که بازآیی

گل گمشده ام

گریه نکن بی تاب از بی خبری

شکوه نکن

تن رنجور از در به دری.



چه آرام
تنها نشستم
نشستم به هوای تو من
با تو آرامم، پس از این به خدا