وسط ابرا

حس کن
فرصتی شده می تونی پرواز کنی
چشمات رو ببند
و دنیای توی ابرا رو
برای خودت مجسم کن
اون نسیم آسمونی ای که به لباست می خوره و
اون جنس نرم ابرا که رو صورت نرم و آهسته می خوره
زمین رو نگاه کن
ببین همه چی از نگاهت مثل یه نقطه می مونه
نقطه های رنگا رنگ.
کنارت رو ببین که کبوترا باهات هم مسیرند
و دارند باهات تو یه مسیر پرواز می کنند.
چه دنیای سپیدی.