در سکوتی ژرف

صبح در لحظه ای که خورشید
بر روز می تابد
بیدار می شوم از خواب
وز ندگی ام را
با فکر تو آغاز می کنم.

شب
در تاریکی سایه های درخت هایی که
مثل شبح
در برابر خاموشی ستاره
ایستاده اند

خود را به سکوتی ژرف می سپارم
و آخرین فکری که با من می ماند
خیال نیست.......
---------------------------
کتاب: به خلوت کوهسار بیا با من
مترجم: ناهید کبیری
سوزان پالیس شوتس

0 نظرات:

ارسال یک نظر