زیر سایه کلبه ی درویش

سوزد و افروزد و خاموش شود / هر که چون شمع بخند بر شب تار کسی
بی گمان دست به آغوش نگارش ببرند / هر که یک بوسه رباید ز لب یار کسی
.............................................................................................
زبان به سر گفت در چه حالی / . گفت خوبم اگر تو بگذاری
.....................................................................
قصه می خورم که کفش ندارم / کسی رو دیدم که پا نداره
....................................................................
آنجا که نظرگه دل درویش است/ سرچشمه آب زندگانی بیش است
زنهار میازرا دل درویشان.
دوریش ِ علی نیست.............. علی درویش است
..........................................................
جان مولا هر که هستی مرد باش / گر قلند نیستی شب گرد باش
نردبان این جهان ما و منی است / عاقبت این نردبان افتادنی است
عاقبت هر که بالاتر نشست / استخوانش سخت تر خواهد شکست
..................................................
در کلبه ی ما رونق اگر نیست، صفا هست/ آنجا که صفا هست یقین نور خدا هست