دنیایی از جنس ندیدن

هیچ چیز را نمی شناسم
به اندازه سکوت

سکوتی به اندازه اندیشه های بودن در این دنیا
سکوتی به بزرگی بال های بازشده یک فرشته
اگر شکوه یک پر بال فرشته ای در زمین را
به واسطه ی چیزی حس کردم او بود.
فرشته ای که بال نداشت ولی
دلی پر از رنگین کمان بال های فرشته داشت
فرشته ای که مهری به تمام آسمان داشت
بزرگ، با ادب و عزیز
چقدر بی انتها بود و با احترام.
در این دنیا، هیچ وقت سعادت داشتن
همه چیز را نخواه
چون خدای بزرگ تقسیم می کند و می دهد
به اندازه وجود.
هر وقت یاد او می کنم
می بینم چه بزرگ بود و چه کوچکم

یادت در این دل همیشه زنده است
سربلند باشی و یادت گرامی