دیروز در سرزمینی بودم که به آن سرزمین خاک می گویند
سرزمین قنات و قنوت و قناعت
سزرمینی با معماری ناب و با گذشته های اصیل
دیروز احساس نزدیکی کردم به اندازه نزدیکی اولین شعله های خورشید به آسمان
حس کردم هستم ...
گویا سرزمین دارالعباده ، سرزمین خدایان، سرزمین مادری
مرا فراخوانده بود و مرا صدا می زد ...
دل کندن از سرزمین اجداد کمی سخت است
قول دادم که خداحافظی جسمی کنم
ولی روحم را نگه داشتم و نگه خواهم داشت
در این سزمین بزرگ و پر از راز
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
0 نظرات:
ارسال یک نظر