سکوتت را می نگارم با کلمات؛
به دریای زیبای نور
دریایی که آب های آن
آب مروارید رنگ طلایی است
که به آسمان دائم در حال پرواز هستند
صدایت می کنم
و صدا را با کلمات« میم» و «ها» و «ر»
برایت دوباره تجسم می کنم
نمی دانم هستی یا نه
یا مسافر شدی و رفته ای
ولی برایت صادقانه؛
صادقانه تر از صدای رهگذری در این مسیر زیبای محسور کننده می خوانم
و با اینکه دورم از دنیای زیبای پررنگ و نور و قاصدک هایی که بر روی لنزت نشسته
با اینکه می دانی نمی توانم حقیقت را فراموش کنم...
در این دنیای هزارتو باز هم برایت می خوانم
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
0 نظرات:
ارسال یک نظر