جمشیدیه

پنجشنبه هفته پیش بعد از ظهر.

با دوستام رفته بودیم جمشیدیه.

یه اکیپ از بچه های ورزشکار.

من هم که به قول قدیمیا گفتنی.

ازم سنی گذشته .

فقط یه گرم کن و کتونی با خودم اوردم

این عکس رو هم
بالای کوه که رسیدیم یکی از بچه های زحمتش رو کشید

یک کم جدی هستم ، ولی فرم صورتم اینجوریه

هیچ وقت اخمو نبوده و نیستم

بالای کوه خارج از نفس کشیدن و خوشی های دیگش.

یه لحظه خدا رو از ته دل شکر می کنی.

این همه ساختمون و جمعیت رو می بینی

که خدا فقط اگه یه روز آب رو قطع کنه و آب به خونه ها نرسه

میدونی چند نفر از بی آبی می میرند.

خدایا شکرت
به خاطر همه نعمتهایی که به مردم تهران دادی.