در زندگی بازیگری هستی
به وسعت نمایشنامه های الهی.
در نمایشی هستی ،
به وسعت چشمهای بینا و دیده های بی انتها.
شطرنجی است
که یا به بازی می گیری ،
یا به بازی گرفته می شوی.
کیش می شوی
در ابتدا.
و مات می شوی
در انتها .
چرا، آدم مهره ای است
که در این دنیای کاشی کاری شده
سیاه و سفید گام نهاده
و گاه گاهی پرش های بلند می کند
و گاه گاهی هم عقب نشینی.
1 نظرات:
انسان مهره نیست
کیش وماتی وجود ندارد
زندگی جریان طبیعی ست
ارسال یک نظر