گاهی یه خونه ساده گلی
به همه دنیا می ارزه
مگه نه
گاهی وقتا تو یه قصرم که باشی
دلت از غصه می لرزه
مگه نه
حاضری دار و ندارت رو بدی
به جاش از خدا
یه دل خوش بگیری
حاضری زندگیت رو بدی
اگه با دل عاشق بمیری
این همه دنبال دنیا رفتیم و
انگار این جاده تمومی نداره
گاهی وفتا که به جایی می رسیم
لذتش انگار تمومی نداره
کاش یه بارم که شده
تو این سفر
یه دفعه راه رو
نشونمون بده
چقدر خوبه این شعر
منبعش رو پیدا نکردم
ولی فکر می کنم ماره رمضان 2 سال پیش
پخش می شد
0 نظرات:
ارسال یک نظر