سراب

تو یه خیابون بزرگ

پشت چراغ قرمز

یه نوجوون 16 ساله گل فروش رو

که برای اولین بار می خواد این کار رو شروع کنه

و انقدر پر رو نشده

که حتی روش نمیشه گل رو ببره کنار پنجره ماشینا

تا به راننده ها بفروشه.

تو دلش با اون بغض تنهایی و تشویش میگه: من کجا و این جا کجا...

از طرفی بعضی وقتا راننده ها نگاهش می کنند

و زیر لبی یه تیکه هم بهش می اندازند
اونم از شدت خجالت و ناراحتی

چونش رو پایین میاره

و تو یقعه پیراهنش،

صورتش رو قایم می کنه

و سرش رو پایین می اندازه

و یواش یواش تو سیاهی یه کوچه محو می شه

انگار نبوده و نیست.

چه تلنگر سختیه

برای اونایی که می بینند

و می فهمند...